312 



Uit de dampdruk-waarnemingen bij Na kunnen wij dus met 

 groote zekerheid besluiten, dat Tje = 1730° wel geheel uitgesloten 

 is, en dat 2^ = 1970° zeer dicht bij de waarheid zal zijn. 



Heijcock gaf bij de kookpuntstemperatuur 882°,9 C. nog aan 



dt 



— = 0,153 (p. in mm.) Nu volgt uit 



dp 



Pk (1\ 



, df 

 wanneer f voorstelt -^-: 



J clT 



l_dp__ _fjk f (T] 1 _ 1 



p dT r 2 i-/ \t 



derhalve is bij het kookpunt : 



fs = 



T s * 



l« + /p-l 



Dit geeft dus met 7^ = 1970°, T s = 1156 : 



(1156) 2 T 1 



/; 10 = - — — - X 0,4343 

 J 1970 



0,704/' 



0,153X760 



Voor f' kunnen wij bij benadering 0,51 : 486 = 0,00105 stellen, 

 zoodat 



/7° = 678 X 0,4343 (0,00860 -j- 0,00074) = 295 X 0,00934 = 2,76 

 zou worden. Deze waarde is volgens de bovenstaande tabel te gering, 

 daar zij nog lager zou zijn dan de waarde van ƒ 10 bij 397°, nl. 3,09. 

 Men verwacht wel een lagere waarde dan 3,60, aangezien deze 

 laatste in de kurve y=f(%) de koorde vertegenwoordigt, en 2,76 

 de raaklijn — maar niet een zooveel lagere waarde. De door Heijcock 



opgegeven waarde — = 0,J53 is dus waarschijnlijk te hoog 1 ) — of 

 dp 



wel de voor ƒ ' aangenomen waarde is te laag. Ook kan 7^ = 1970 



te laag zijn aangenomen. 



4. Kalium. Na de bovenstaande uiteenzettingen kunnen wij 

 korter zijn, en eenvoudig dezelfde berekeningen van boven herhalen 



Het smeltpunt ligt bij 62°,5 C. = 335°,6 abs. Het kookpunt bij 

 762°,2 C. = 1035°,3 abs. (Heycook en L.). Ruff en Joh. geven 757°,5 C 

 aan. De kritische temperatuur ligt dus bij 335, 6 X 5 1 /, = 1790 



l ) Of zou 0,153 tengevolge eener drukfout 0,135 moeten zijn? Zie Tables Annu 

 elles van 1912, die vol drukfouten zitten. Dan zou 860 tot 975 worden en 0.00934 

 tot 0,0105, waardoor /V° van 2,76 tot 3,09 zou worden. En deze waarde is zeer 

 goed mogelijk, en zou — evenals de uitzetbaarheid — op een waarde van Tk wijzen 

 welke iets -hooger dan 1970 zou zijn, b.v. 2000° abs. 



