341 



daarmede eenige schuingestolde agarbuisjes, maakte een steekcultuur 

 en voegde bij de rest bouillon toe. Ik had hierin ongeveer een ver- 

 houding van 1 ex pressie water op 10 bouillon. Na 24 uur werden 

 praeparaten van de bouillon gemaakt en veel diplobacillen gevonden. 



Bij liet bekijken van de agarbuisjes vooral die, welke geënt waren 

 met 0.25 °/ en 0.5 °/ NaCl -f- bloed meende ik, dat de oppervlakte 

 niet overal meer volkomen helder en doorschijnend was, hoewel ik 

 toch ook weer geen kolonies zag. Den volgenden dag was er nog 

 niet veel meer te zien. Een praeparaat echter, hiervan gemaakt, 

 liet diplobacillen zien. Ik nam nu een stukje van deze eenigszins 

 troebeluitziende agar en wreef dit in stukjes in bouillon. 



In de steekcultuur was onderaan ook iets dergelijks te zien ; 

 praeparaten hiervan vertoonden ook dezelfde diplobacillen; ook van 

 deze agar deed ik stukjes in bouillon. 



Praeparaten, gemaakt van deze buisjes met bouillon, vertoonden 

 talrijke diplobacillen. Van deze bouillon entte ik nu weer op schuin- 

 gestolde agar. Na 24 uur zag ik eindelijk enkele koloniën ver- 

 schijnen op de agar. Evenzoo waren nu ook op de agar, geënt met 

 het verzamelde expressiewater, enkele koloniën te zien, die geheel 

 geleken op de vorige. Bij nieuwe overentingen op agar gelukte het 

 steeds meer koloniën te krijgen, hoewel de groei nog schraal was, 

 maar toch telkens beter scheen te gaan. 



De gevonden koloniën zagen er bij opvallend licht wit uit, waren 

 compakt en men kon met de naald gemakkelijk elke kolonie in 

 haar geheel over de agaropper vlakte schuiven. Het was, of de kolo- 

 niën los op de agar zaten. Bij doorvallend licht zagen ze er wat 

 blauwachtig doorschijnend uit. 



De bacillen hebben niet alle precies denzelfden vorm. Men vindt 

 korte of langere staafjes, de kortere gewoonlijk twee aan twee in 

 eikaars verlengde, zoodat men zou kunnen spreken van diplobacil. 

 Meestal vindt men in het midden van de langere een iets minder 

 gekleurd gedeelte, een soort insnoering, zoodat men krijgt een halter 

 of biscuitvorm. Misschien heeft men hierbij ook te maken met twee 

 bacillen, die in eikaars verlengde liggen, of andersom, zijn het allen 

 enkele bacillen met een insnoering? Hoe het ook zij, in ieder geval 

 ziet men duidelijk, dat de twee gedeelten met elkaar verbonden zijn. 

 In sommige gevallen zou men zelfs van diplococcen kunnen spreken, 

 waarbij dan de coccen wat gerekt zijn (coccobacillen). Zie tig. 1 en 

 2 der plaat. 



De bacillen zoo zal ik ze blijven noemen) hebbon geen eigen 

 beweging. Ze kunnen met de gewone kleurstoffen gemakkelijk ge- 

 kleurd worden, het duidelijkst met car bolgentiaan violet, zoodal ik 



23* 



