347 



kunnen spreken, en is misschien daaraan voor een deel het slagen 

 van de culturen te danken, en voor een ander deel aan het gebruik 

 van hypotonische vloeistoffen, om het bloed in te doen, en aan het toe- 

 vallig treffen van den geschilden tijd voor het afnemen van het bloed. 



Alleen Plotz en later Popoff beschrijven een organisme, dat ze 

 als den verwekker van vlektyphus aanzien, in een cardinaal punt ver- 

 schillend van alle andere gevonden organismen. Deze bacillus typhi- 

 exanthematici is n.1. obligaat anaëroob. 



Behalve uit bloed is het aan verschillende onderzoekers gelukt 

 ook uit urine en faeces van lijders aan vlektyphus organismen te 

 kweeken, die geagglutineerd werden door het bloed van de patiënten. 

 Zoo kreeg Horicchi uit de faeces en urine een paratyphusachtige 

 bacil; Wilson haalde uit urine en faeces bacillen, die alleen van 

 colibacillen daarin verschilden, dat ze lactose niet omzetten ; Predt- 

 jetschensky kon uit urine, sputum en bronchiaalslijm dezelfde diplo- 

 bacillen als uit het bloed kweeken; Klodnitzky kreeg een cultuur 

 uit wandluizen, afkomstig uit een ziekenzaal met lijders aan vlek- 

 typhus, van kleine, bewegelijke bacillen, zeer virulent, die hij bacillus 

 violentus noemt. Hij durft ze echter niet als de verwekkers van den 

 vlektyphus te beschouwen. Petruschky haalde uit sputum kleine 

 staafjes, die hij voor den verwekker hield. Weil en Felix kweekten 

 proteusachtige bacillen uit de urine. Dienes kon uit 2 kleerluizen, 

 afkomstig van een patiënt, proteusachtige bacillen kweeken, gelijkend 

 op die van Weil-Felix. 



Ik waag mij niet aan kritiek, wel wetend, dat één geval niet 

 geheel bewijzend is. Toch pleit alles er voor, dat inderdaad bij 

 dezen patiënt de gevonden bacil de oorzaak van de ziekte is, waarbij 

 klinisch de diagnose „vlektyphus" gesteld was. Ook in mijn onder- 

 zoek zijn nog vraagpunten over, die ik echter door gebrek aan 

 materiaal niet zal kunnen oplossen. 



De volgende uitkomsten zijn hier verkregen: 



Uit het bloed konden culturen verkregen worden van bacillen, 

 die men wegens den vorm en de ligging diplobacillen zou kunnen 

 'noemen. De koloniën op agar zien er bij opvallend licht wit uit, 

 bij doorvallend licht blauwachtig doorschijnend. Ze liggen los op de 

 agaroppervlakte en kunnen met de naald gemakkelijk in hun geheel 

 verschoven worden. 



De bacillen zijn onbewegelijk, kunnen met alle kleurstoffen ge- 

 kleurd worden en zien er naar gelang van de gekozen kleurstof 

 verschillend uit (fijner, grover, met korrels, halter o\' biseuitvorm) ; 

 ze zijn Gram positief (in oudere culturen ook wel Gram negatief) 

 zijn niet zuurvast, vormen geen sporen. 



