355 

 TABEL III. Proefpersoon D. 



I 



(18) 



II 



(8) 



Groepen 



Ie 



interval 



2e 



interval 



3e 



Ie 



interval 



2e 



interval 



3e 





Arithm. gem. 



Gem. afw. 



1 



1.02 



0.17 



r 



0.90 



0.16 



1 



1.43 



0.18 



r 



1.31 



0.20 



1 



0.99 



0.15 



r 



83 



o.n 



1 



1.45 



0.20 



r 



1.24 



0.21 



1 



0.86 



0.16 



r 



0.75 



0.18 



1 



0.98 



0.09 



r 



1.07 



0.05 



1 



1.04 



0.19 



r 



1.06 



0.13 



1 



0.79 



0.05 



r 



0.72 



0.04 



1 



1.13 



0.19 



r 



1.09 



0.14 



1 



0.75 



0.07 



r 



0.65 



0.08 



c. w. 



0.97 



0.87 



1.42 



1.32 



0.97 



0.77 



1.32 



1.20 



0.77 



0.72 



1.02 



1.07 



1 



1.10 



0.80 



0.72 



1.10 



1.02 



0.73 



0.61 



intervallen dan voor de groepen. Dit wijst er op, dat het rhythme 

 beter wordt vastgehouden voor de groepen dan voor de intervallen. 

 Verder blijkt, dat, over het algemeen, de gemiddelde afwijking, zoo- 

 wel bij I als bij II, voor groepen en intervallen, grooter is voor de 

 leer- dan voor de repeteerproeven; in de laatste is het rhythme dus 

 standvastiger. De experimenteele leerwijze schijnt verder, meer dan 

 de spontane, bevorderlijk te zijn aan de standvastigheid van het 

 rhythme, daar de gemiddelde afwijking in den regel kleiner is bij 

 II dan bij I. Vooral de intervallen worden bij 11 van meer gelijk- 

 matige grootte. 



Wat de veranderingen betreft, die het rhythme met het toenemen 

 der bekendheid van de leerstof ondergaat, blijkt uil tabel IV, V. VI, 



24 



Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XXVI. A 1917 IS 



