368 



i 



verricht. De erfelijkheidsbeweg;ing van den hoofdvorm is nog niet 

 methodisch onderzocht. Hulst l ) vermeldt in een lijst van eigen- 

 schappen, die volgens de regels van Mendel splitsen, dat rond hoof- 

 digheid dominant is over langhoofdigheid en E. Fischer 2 ) leidt uit 

 zijn bastaard materiaal af, dat de hoofd voi*m hoogstwaarschijnlijk 

 volgens de regels van Mendel vererft. Uit de literatuur van niet- 

 mendelistische onderzoekingen, doet Fischer bovendien nog enkele 

 aanhalingen, die er voor spreken, dat brachyeephalie dominant is 

 over dolichocephalie. 



De bovengenoemde tweeledige beteekenis van erfanaljtische onder- 

 zoekingen bij den mensch hebben mij er toe gebracht, een onder- 

 zoek van de erfelijkheid van den hoofdvorm te verrichten. Deze 

 eerste mededeeling betreft het resultaat van een duizendtal metingen. 

 Mijn materiaal bestaat uit de bezoekers van patiënten van het krank- 

 zinnigengesticht Maasoord der gemeente Rotterdam. Door talrijke 

 reizen naar Rotterdam en andere plaatsen, dus eenigszins op de 

 wijze der fieldworkers, heb ik van families, voor wie dit van belang 

 was, zoo volledig mogelijk alle leden gemeten. Ook eenige andere 

 families zijn in de tabellen opgenomen. De uitgebreide tabellen, 

 waarop deze mededeeling steunt, zullen later worden gepubliceerd. 

 Alle metingen en berekeningen zijn door mij zelf verricht. 



Tot de keuze van den hoofdvorm voor een mendelistisch onder- 

 zoek leidt ook de anthropologische kennis er van. A. Retzr's heeft 

 voor den dolichocephalen en den braehycephalen schedelvorm geen 

 vaste waarden aangegeven. In een brief aan Duvernoy (1852) zegt 

 hij 3 ), dat bij den dolichocephalen schedel de lengtemaat gewoonlijk de 

 breedte met £ overschrijdt, terwijl bij den braehycephalen schedel dit 

 verschil tusschen |. en ^ wisselt. Deze cijfers beteekenen voor den 

 dolichocephalen schedel dus een indexwaarde 75 en voor de brachy- 

 cephale een schommeling van den index tusschen 83 en 88. 

 G. Retzius geeft tot deze uitingen de toelichting, dat zijn vader een 

 tusschenrnimte liet tusschen de voor de beide groepen vastgestelde 

 typische maten ; hij stelde centra op, waarom de verschillende sche- 

 delvormen geordend kunnen worden. 



Als dit zoo was, dan zou, als een bevolking behalve dolicho- 

 cephale ook brachycephale raselementen bevatte, men mogen ver- 

 wachten, dat, als men de indices, uit vele waarnemingen berekend, 



1 ) C. C. Hurst. Mendelian Gharacters in Plants, Animals and Man. S. 192. 

 Mendel Festschrift in Verh. d. nat. forsch. Ver. in Brünn. 49. Bd. 1910. 



2 ) E. Fischee, Die Rehobother Bastarde und das Bastardierungsproblem beim 

 Menschen. Jena 1913. 



S) 1. c. S. 118. 



