375 



heerschen en het voorkomen van families (tab. III), bij wie alleen 

 betrekkelijk lage hoof'dnnmmers voorkomen, schijnt daarvoor te 

 spreken. Ook families (tab. IV), waar één der ouders brachycepbaal 

 is en alle of de meeste kinderen brachycephaal zijn, komen voor. 

 Er zijn echter ook families (tab. V), bij wie dit niet het geval is; 

 eveneens worden er families aangetroffen (tab. VI), bij wie de indices 

 weinig uiteen loopen, maar die wat hooger zijn, dan voor dolicho- 

 cephalie gelden. Naast splitsing kunnen we dus niet eenvoudige 

 dominantie van brachycephalie aannemen. 



Voor de mogelijkheid, dat de erfelijkheidsbeweging bepaald wordt 

 door een rij van in denzelfden zin werkende factoren, die ieder 

 voor zich een intermediaire eerste bastaardgeneratie (.F,) geven, 

 pleiten vooral de reeds vermelde gevallen (tab. VII), waar de indices 

 van de kinderen die van de ouders naar ééne zijde of naar beide 

 zijden overschrijden. Deze verklarings wijze kan bovendien ook heel 

 goed op andere verschijnselen van ons materiaal worden toegepast. 

 Zoo kan de groote variabiliteit der indices der kinderen en het 

 geringe verschil van die der ouders (tab. I) hieruit voortkomen, dat 

 de ouders de factoren in heterozygoten vorm bevatten, zoodat zij 

 uiterlijk intermediair zijn. Onder de kinderen zullen dus verschillende 

 homozygote vormen, dus zeer uiteenloopende waarden der indices 

 voorkomen. Het apart optreden van een sterk afwijkende indexwaarde 

 (tab. II) komt volgens deze voorstelling door de zeldzame combinatie 

 van twee of meer in dezelfde richting werkende factoren in homo- 

 zy goten vorm (één van 16 gevallen bij het di hybride, een van 64 

 gevallen bij het trihybride schema). De geringe onderlinge verschillen 

 der tabellen III en VI kunnen verklaard worden door aan te nemen, 

 dat de uitgangsvormen nagenoeg dezelfde factoren bevatten, zoodat 

 dus bij de kinderen geen nieuwe uiteenloopende combinaties op- 

 treden. Ook de gevallen van tab. VIII, die voorbeelden bevat van 

 uiterste waarden van indices van een der ouders, zijn aldus te 

 duiden. Een zeer lage indexwaarde wordt veroorzaakt door het 

 gemis een zeer hooge door de aanwezigheid in homozygoten (ras- 

 zuiveren) vorm van eenige in dezelfde richting werkende factoren. 

 Het is dus duidelijk, dat onder de kinderen gewoonlijk die uiterste 

 waarde niet zal voorkomen. 



Wat aan deze duidingswijze ook beteekenis geeft, is de mogelijk- 

 heid, om de begrensdheid van de selectie te verklaren: door selectie 

 kan men niet meer bereiken dan den vorm, die alle in dezelfde 

 richting werkende erffactoren in homozygoten vorm bevat. Voor- 

 beelden in ons materiaal van ,, selectiewerking" (volgens NlESSON- 

 Ehlk's duiding dus van faetorcncombinatie) zijn de families 111 en 



