413 



zooeven tusschen k„ en n werd aangenomen, en die we ook hier 

 zullen invoeren. 



Uit verg. (8) volgt aldus 



x n =e-X-»Y, . ...... (11) 



waarin 



E H 2a -/ «-1 



X = — - - 4- 1 — f(v) el — e 



RT R J K ' RTv V « 



E.— E B 1 —H u 2a f a—l 



Y = -ï ! (1— e) 1 e 



RT R RT RTv v ' \ 



Men heeft dus 



l-=2w n =èr-X.2e-»*.=±er-X.- -, 1 ) 



1 — er— 1 



zoodat 



en bijgevolg 



Tenslotte is dus 



,-Y 



1 V *'" -X 



« n 



e-* 



(l + e-^) n 



1 



(11') 



==i& V tl + «*] • (12) 



14-e— ^_ 



7. Dit is dus de vergelijking, die a bepaalt als functie van ven 



T; zij geeft werkelijk voor a waarden begrepen tusschen 1 {X = — oo ) 



en oneindig (X== -f- oo ) 2 ). Die betrekking is echter vrij ingewikkeld, 



1 

 omdat A' zelf a bevat, maar, doordat — slechts tusschen enge grenzen 



« 



verandert, worden daardoor die grenzen zelf niet gewijzigd, en 

 wordt bovendien het verloop van X in hoofdzaak door dat van 

 v en T bepaald. 



Van de wijze, waarop « met v en T verandert, maakt men zich 

 het gemakkelijkst een voorstelling, door k = l en e = te stellen, 

 d.w.z. b onafhankelijk van v en a x onafhankelijk van <(. Dan ver- 

 eenvoudigt zich de uitdrukking (12) tot 



1 v—b f e'i \ 



logil +-— (12') 



a ei 'V v—b 



') Indien, ten minste e— ï"< 1, wat de uitkomst bevestigt, althans zoolang niet 

 e--X"=0, of X = cc, wat alleen bij T = Q of bij r = l>um bet geval is. 



3 ) Ziehier een tabelletje, waaruit het verloop van — met X duidelijk blijkt : 



X=...— 5 —4 —3 —2 —10 1 2 3 4 5 6 7... 



1 



-=. . 1 0,99 0,98 0,93 0,85 0,69 0,48 0,28 0,10 0.08 0.03 0,01 0.. 

 <t 



