431 



op het oogenblik, luaarop de extraprikkel of de na de opgewekte 

 boezemextrasystole voortgeleide „Erregung" de kamer treft, de geleid- 

 baarheid van de kamer slechter is. De T-uitslag verandert dan dus 

 des te meer in negatieven zin, naarmate de extraprikkel of de Erre- 

 gung de kamer op een vroeger tijdstip der kamerperiode treft. 



Zelfs kan de positieve T-uitslag der normale sy stolen gedurende 

 een extrasystole een negatieve T geven, als de kamer op een vroeg 

 tijdstip der kamerperiode tot extracontractie wordt aangezet en een 

 verkleinde positieve T, als de kamer op een later tijpstip der kamer- 

 periode tot extracontractie wordt aangezet. 



Eenige voorbeelden mogen dit nader toelichten '). In de figuren 

 6 en 7 werden bij de uitslagen van het signaal naar boven extra- 

 prikkels aan de kamerbasis toegediend. In fig. 6 treft bij 1 een extra- 

 prikkel de kamerbasis direct na afloop van den voorafgaanden T- 

 uitslag. De T-uitslag van de extrasystole, die bij de normale kamer- 

 'systolen positief is, wordt nu sterk negatief'. Bij 2 treft een volgende 

 extraprikkel de kamerbasis op een veel later tijdstip; dientengevolge 

 is nu de negatieve T-uitslag veel kleiner. Ik vestig er hier reeds 

 de aandacht op : dat de vergrooting van den positieven T-uitslag ge- 

 durende de postcompensatoire systole des te sterker is, naarmate de 

 voorafgaande extrasystole op een vroeger tijdstip der kamerperiode 

 is opgewekt. 



In fig. 7 treft bij 1 dicht bij het einde van den voorafgaanden T- 

 uitslag een extraprikkel de kamerbasis. Een groote negatieve T 

 ontstaat daardoor in het electrogram van de kamerextrasystole. Bij 

 3 treft de extraprikkel de kamer op een later tijdstip, de T-uitslag 

 is daardoor kleiner, bij 2 valt de extraprikkel nog later in; een 

 uiterst kleine negatieve T-uitslag is hiervan het gevolg. 



Zeer fraai komt 't ook hier uit, dat de vergrooting van de posi- 

 tieve T-uitslagen der postcompensatoire systolen des te sterker is, 

 naarmate de extraprikkel de kamerbasis op een vroeger tijdstip der 

 kamerperiode heeft getroffen. 



In de figuren 8 en 9, die van hetzelfde kikkerhart afkomstig zijn, 

 werd de extraprikkel aan den boezem toegediend. Na de extraprikkels 

 bij 1 en 4 toegediend, ontstaan de kamersystolen, opgewekt door de 

 na boezemextrasystolen voortgeleide Erregung, ongeveer op hetzelfde 

 tijdstip der kaïnerperiode. Bij beide aldus opgewekte kamersystolen is 

 de T negatief en even groot. Na de extraprikkel bij 2 aan den boezem 

 toegediend, ontstaat de kamersystole op een veel later tijdstip der 



! ) In de volgende figuren werden alleen extraprikkels, toegediend bij de uitslagen 

 van het signaal naar boven. 



