462 



tegenover kwarts onderzocht. Proeven op 10 en 11 September in 

 de vestibule genomen gaven de resultaten welke in de figuren 7 en 

 8 (pag. 46 J) graphisch zijn voorgesteld. 



Door de geringe stijging van de temperatuur, gedurende een 

 waarnemingsdag, loopen de krommen niet horizontaal, zooals bij 

 proeven in den kelder. Beide krommen gaan echter gelijktijdig naar 

 boven. Zij vallen praktisch samen bij een groot deel van de waar- 

 nemingen op 11 Sept., terwijl de afwijkingen op 10 en 11 Sept. 

 tegengestelde richting vertoonen. Men kan wel aannemen dat voor 

 uranylnitraat eene afwijking van de wet der evenredigheid der beide 

 massa's minder dan 1 vijfmilioensle bedraagt. 



Het is wel in de allerhoogste mate onwaarschijnlijk dat uranium 

 zich ten opzichte van eene zoo fundamenteele eigenschap als de 

 massa anders zou gedragen in een oxyde dan in een nitraat. De 

 afwijking bij het oxyde gevonden,- moet dus waarschijnlijk aan een 

 magnetisch bijmengsel worden toegeschreven. Indien de bij het oxyde 

 gevonden afwijking op een werkelijke massaverandering berustte, 

 dan had men bij het nitraat, in aanmerking nemende de hoeveelheid 

 uranium in beide verbindingen, ongeveer het halve effect moeten 

 verwachten ot' ongeveer 1,5 mm. Het is echter zeker minder dan 

 0,2 mm. 



Ik wil hier nog aan toevoegen dat electrische storingen uitgesloten 

 werden deels door een korte, inwendige bestraling van de tot dat 

 doel even geopende binnenste balanskast met een radium preparaat, 

 deels door het plaatsen in de ruimte van een weinig afschrapsel van 

 de looden doos waarin het radiumpreparaat werd bewaard. 



Ik heb nog enkele verbeteringen aan den toestel en in de methode 

 van waarneming geprojecteerd, waardoor het mogelijk wordt, naar 

 een schatting aan den veiligen kant, nog tienmaal de nauwkeurigheid 

 der uitkomsten te vergrooten. 



Daarover hoop ik dan later een bericht te geven. 



