481 



dan gelukt het de reactie der vloeistof' zwak alcalisch te houden. 

 Wordt nu de nier met die vloeistof doorstroomd, dan wordt zij 

 blijkens de roode kleur, die deze gaat aannemen, zeker zuur en 

 ook de in de urine overgegane zure stofwisselingsproducten kleuren 

 na eenigen tijd den indicator rood. Wij hebben de oxygenatie bij 

 de proef zoo intensief mogelijk gemaakt om sterker zure stofwisse- 

 lingsproducten zooveel mogelijk te elimineeren, maar hierdoor gelukte 

 het niet de reactie der urine neutraal of licht alkalisch te houden. 

 Hoe staat liet nu met de reactie der urine van den normalen 

 Hkvorsch? 



Spuit men 1 cc. eener verzadigde waterige nentraalroodoplossing 

 in den ruglymphzak, dan ziet men bij onderzoek na l /, uur het 

 volgende: huid, spieren, hersenen en ruggemerg zijn rosé, darm geel 

 en rosé, al naar de plaats en sterkte der peristaltiek, maar de urine 

 is geel, en heeft dus, zij het dan ook een geringe alcalieiteit. Dat 

 de normale reactie van de kikvorschurine licht alcalisch is, blijkt 

 ook, als men de urine onderzoekt, die verkregen is door de blaas 

 van kikvorsehen uit te drukken en daarna de reactie te onderzoeken. 

 Doorstroomt men nu, zooals wij tot dusverre deden, met een Ringer- 

 vloeistof, die 0,02 % NaHCO, bevat, een hoeveelheid, die ook voor 

 het hart pleegt gebruikt te worden, dan wordt de urine na eenigen 

 tijd constant rosé, dus zuur. We zien dus, dat de buffemuaarde van 

 0,02 % NaHCO z niet groot genoeg is. Het bleek nu, dat de vorming 

 van te zure urine en de opheffing van het retentievermogen der nier 

 voor glukose hand aan hand gingen. Als voorbeeld citeeren wij hier 

 de volgende proef: 



Doorstruoming van uit de aorta met een oplossing van NaCl 0,6 %, NaHCO ;! 0,02 °/ , 

 KC10,01%, CaCI 2 .6 aq. 0,01 6 "/o, en glucose 0,098%; verzadigd met 0o ; geen 

 gummislang gebruikt; de kleur der doorstroomingsvloeistof is oranje door neutraal- 

 rood. De eerste urine is geel en heeft een reductie van 0,06 °/ : de latere is rood 

 en heeft een reductie van 0,090 %, m. a. w. nu de urine zuur geworden is, blijkt 

 de nier het vermogen om glucose terug te houden, te missen. 



Het lag nu voor de hand het NaHCO,-gehalte der doorstroomings- 

 vloeistof gaandeweg ie verhoogen. Het werd op 0,090"/,, gebracht. 

 We hadden dus nu een doorstroomingsvloeistof van de volgende 

 samenstelling: NaCl 0,6%, NaHC0 3 0,90%, KC1 0,010%, glucose 

 ± 0,1 % en moesten toen weer de daarbij passende Ca01 s .t> aq.- 

 concentratie zoeken. Tabel III bevat de resultaten dier proeven. 



Vooreerst ziet men, dal thans een veel grootere hoeveelheid 

 glucose wordt teruggehouden, dan tol dusverre het geval was. De 

 hoeveelheid bedraagt zelfs tot 0,079%" Doch daarvoor is dan ook 

 een concentratie van 0aCl a .6 aq. noodig van 0,024— 0,030 %• 



.Ti* 



