516 



verkregen lichtsterkte en de absorbtie van het filter werd de licht- 

 sterkte van F met het filter er voor berekend. De absorbtie van 

 het filter werd bij dezelfde spectrale energïeverdeeling van de 

 lichtbron afzonderlijk niet een flikkerfotometer bepaald. Voor deze 

 meting was echter de lichtsterkte van het matglas te klein ; om met 

 een flikkerfotonieter goede resultaten te verkrijgen moet de ver- 

 lichting van de fotomelervelden volgens Ives l ) ongeveer 25 meter 

 kaarsen bedragen. Deze grootere lichtsterkte werd verkregen door de 

 beide matglazen platen met een druppel canadabalsem aan elkaar te 

 plakken 2 ). Zij werden daarbij doorschijnend en men kon de absorbtie 

 in het bichromaatfilter nu bepalen bij een geschikte helderheid der 

 fotometervelden. In fig. (2) is de verhouding der lichtsterkten met 

 en zonder filter bij verschillende stroomsterkten in de projectielamp 

 voorgesteld. De metingen met den flikkerfotometer en met den 

 Brodhun-fotometer zijn ei' beide in geteekend. Men ziet, dat hoewel 

 de bepalingen met den Brodhun-fotometer onderling meer afwijken 

 dan die met den flikkerfotometer, beide reeksen geen systematisch 

 verschil opleveren. Alle metingen geschiedden dan ook bij zoodanige 

 verlichting der fotometervelden, dat het Purkinje-effekt geen rol 

 kon spelen. 



Ij65r 



Fig. 2. 



De metingen. 



De pyrometer, die voor het meten der temperatuur gebruikt werd, 

 was zeer zorgvuldig bij het Au smeltpunt geijkt,. De grootste af- 

 wijking bij 6 bepalingen was 1° C. De werkzame golflengte van 

 het roodglazen filter (Schott und Gen. n°. 2745) was volgens Hyde 



!) Ives. Phil. Mag. (24) 1912. 



2 ) De gebruikte glazen platen waren niet geheel kleurloos. Was dit het geval 

 geweest dan had men ze eenvoudig weg kunnen nemen. 



