Physiologie. - De Heer van Rijnbekk biedt eene mededeeling aan 

 van den Heer S. de Boer : „Zijn contractiliteit en geleidings- 

 vermogen twee gescheiden eigenschappen bij de skeleispieren 

 en het hart?" 



(Mede aangeboden door den Heer Wertheim Salomonson). 



In JS88 verrichtte Biedermann experimenten met skeletspieren, 

 waaruit hij besloot, dat onder bepaalde omstandigheden, deze spieren 

 nog prikkelbaar zijn en het geleidingsvermogeu nog hebben behou- 

 den, terwijl de contractiliteit is opgeheven. Hij legde den sartorius 

 van kikkers over een zekere lengte in water. Wanneer ze eenigen 

 tijd daarin haddeir gelegen, prikkelde hij het einde van den sartorius, 

 dat met het water in aanraking was geweest. Het gevolg hiervan 

 was, dat liet geprikkelde gedeelte van de spier, dat in het water 

 was geweest, niet contraheerde, doch wel het overige deel. Engelmann 

 herhaalde dit experiment en verkreeg denzelfden uitslag. Tevens 

 bracht Engelmann dit experiment over op het hart. Hij bracht gedu- 

 rende eenigen tijd de boezems van kikkerharten in water, prikkelde 

 dan de boezems en zag daarna de kamer conlraheeren, terwijl de 

 boezems geen contractie vertoonden. Met de volgende zinsneden geeft 

 Engelmann zijn resultaten weer: ,,Von der Richtigkeit der Thatsache 

 hatte ich mich durch eigene Versuche am Sartorius curarisirter 

 Frösche überzeugt Die Bestatigung ist so leicht, Avie das Resultal 

 überraschend. Der Muskei wird in der ganzen Ausdehnung, in weieher 

 das Wasser ihn seiner Contraclilitat beraubt, gleichsam zum Nerv. 

 So nun auch die Muskelbündel dei 1 Vorkammern : sie verlieren ini 

 Wasser ihren Charakter als Muskeln und behalten ihre Funelion 

 als motorische Nerven der kaïiimer". Verder „dass die Muskelfasern 

 der Vorkannner auch nach vollstandiger Aufhebung ihrer Contrac- 

 lilitat doch den Bewegungsreiz für <len Ventrikel noch fort au pflanzen 

 im Stande sind, und z'war mit einer Gescbwindigkeil durchaus der- 

 selben Ordnung, wie wenn das Verkürzungsvermögen erhalten ware". 



Het is mij nu gebleken, dat de conclusies, die Biedermann en 

 Engelmann uit hunne experimenten trokken, geheel onjuist zijn. 

 Dit moge blijken uit de volgende experimenten, die ik hierover 

 verrichtte. In de eerste plaats over de skeleispieren. Ik bevestigde 

 een m Gastrocnemius van een kikvorsch aan een hefboom en 



