542 



Er dient hier nog op gewezen te worden, dat de gedaante van bet 

 even wichts vlak kon afgeleid worden uit de eindoplosbaarheid van 

 S x en Sp van 0° tot 170° en verder uit de projectie van deze lijn 



op het grondvlak over het temperatuurtraject 0° tot 100°. 



Theorie der mutarotatie. 



Op grond van de nieuwe beschouwingswijze waartoe wij door ons 

 experimenteel onderzoek werden geleid, komen wij nu ook tot een 

 theorie over mutarotatie die essentieel verschillend is van die door 

 Hüdson opgesteld. 



Zooals uit de hier gegeven verklaring van het gedrag van het 

 stelsel water-melksuiker volgt, moet dit stelsel pseudoternair worden 

 opgevat, waarbij dan water een komponent en «- en ^-melksuiker de 

 pseudokomponenten zijn. Hieruit volgt onmiddellijk, dat moet worden 

 aangenomen, dat deze verschillende molecuulsoorten naast elkaar 

 voorkomen in de vloeibare phase, waarin zich het verschijnsel der 

 mutarotatie afspeelt. Verder weten wij, dat er bij melksuiker een 

 hydraat a ag in vasten toestand bekend is. Dit alleen reeds zou er op 

 wijzen dat dit hydraat ook in de oplossing voorkomt; waarvoor 

 zooals Avij hebben gezien ook andere verschijnselen pleiten. 



Nu ligt het voor de hand dat wanneer het «-anhydride zich met 

 water kan vereenigen tot een hydraat, dit ook het geval zal zijn 

 met de ^-modificatie. Dat wij dit hydraat niet in vasten toestand 

 kennen pleit in het geheel niet tegen deze aanname, want dit zegt 

 ons in dit verband alleen, dat de oplosbaarheid van het $ aq grooter 

 moet zijn dan die van /3-anhydride, hetgeen bij de andere pseudo- 

 komponent dan juist andersom is. 



Voor de aanname van /? ar/ , in de oplossing, pleit dan verder nog 

 dit, dat bij de maltose, een stof die ook mutarotatie vertoont, het 

 $ U q in vasten toestand bekend is *), doch het ct aq niet, en dus hier 

 juist wordt gevonden wat nog bij de melksuiker werd gemist. 



Wij nemen daarom aan, dat in de waterige oplossing zich het 

 volgende evenwicht instelt: 



« + 



H 2 



^ 



«ao 



n 







tt 



$ + 



H 2 



^ 



&7 



In dit symbool staan twee omzettingen waarvan wij kunnen 

 zeggen dat zij met groote snelheid verloopen. 



!) J. Amer. Soc. 31 76 (1909) en 32 p. 894 (1910). 



