583 



zoeken zilver in, dat de behandeling A heeft ondergaan. Daarna 

 wordt de gasstroom weder door AC geleid en schakelt men de 

 droogbuizen in. Nadat de stroom gedurende een uur is doorgegaan 

 worden de buizen gewogen om te konstateeren, dat de gasstroom 

 inderdaad water niet heeft geleverd. 



Na inschakeling der droogbuisjes wordt, terwijl het kooldioxjde 

 blijft doorstroomen, de ballon met de metalen verhit, tot dat alles 

 gesmolten is en gedurende een uur houdt men het alliage vloeibaar. 

 Na dien tijd worden de droogbuizen wederom gewogen. 



5. Bij het onderzoek van kadmium werd, gelijk boven reeds 

 gezegd, kwik als alliage-metaal gebruikt en in verband daarmede 

 de toestel, die in Fig. 2 is afgebeeld. 



£ g» _ 



Fig. 2. 



Men brengt het kadmium M (nadat het de behandeling A heeft 

 ondergaan) in de buis F. Zij is met een caoutchouc-stop gesloten. 

 Haar ondereinde is vernauwd en wordt afgesloten door de glasstaaf 

 G, die door de stop gaat. F is met behulp van een tweede 

 caoutchouc-stop in den hals van een kolf B (Jena-glas) bevestigd. 

 Op den bodem van het volkomen droge kolfje B brengt men een 

 zoodanige hoeveelheid scherp gedroogd kwik, dat het te onderzoeken 

 kadmium bij ongeveer 100° daarmede een volledig vloeibaar alliage 

 kan vormen. Het kolfje B hangt in een bekerglas (Jena-glas), waarin 

 zich glycerine bevindt, die als verhittingsvloeistof dient. Bij .1 wordt 

 droog kooldioxyde ingeleid, geheel op dezelfde wijze als in § 4 is 



