585 



7. De resultaten onzer onderzoekingen zijn de volgende : 



A. Zilver. 



Volgens de eerste methode. 



Een preparaat van bekende thermische voorgeschiedenis welks 

 d' 25 '/io. door behandeling met eene waterige oplossing van kalium- 

 sulfaat bij 25° van 10.264 op 10.282 was gestegen, werd, nadat 

 het de behandeling A had ondergaan, in den toestel (fig. 1) gebracht 

 en op zijn watergehalte onderzocht. Gewicht van het zilver 25 gr. 

 Gebruikt ± 100 gr. tin. 



Gewicht der zwavelzuurbuisjes in gr. 

 I II 



Vóór de proef 13.8521 14.6490 



Na 1 uur CO, doorstr. 13.8523 14.6492 

 Na de proef 13.8552 14.6492. 



Er is dus 0,01 % water in het metaal aanwezig geweest. 

 Volgens de tweede methode. 



Ongeveer 18 gr. van het preparaat, waarvan een gedeelte volgens 

 de eerste methode was onderzocht, werd gedurende 4 uren in een 

 kwartskolfje op 600° a 700° verhit. 



Gew. kwartskolf vóór het verhitten 8.6032 gr. 



Gew. kwartskolf na 4 uren verhitten 8.6032 gr. 



Gew. kwartskolf A- zilver vóór het verhitten 26.5884 gr. 



Gew. kwartskolf -f~ zilver na 4 uren verhitten 26.5865 gr. 



Er is dus 0,01 °/ water in het metaal aanwezig geweest, in 

 overeenstemming met het resultaat der eerste methode. 



B. Kadmiüm. 



8. Een preparaat van bekende thermische voorgeschiedenis, welks 

 dichtheid (t/ 25 %°) van 8.629 op 8 639 was gestegen, nadat het bij 

 25° met eene kadmiumsulfaatoplossing was behandeld, werd, nadat 

 het dus de behandeling A had ondergaan, in den toestel onderzocht, 

 die in fig. 2 is afgebeeld. 



Gewicht van het kadmium 20 gr. 



Gewicht der zwavelzuurbuisjes 



1 11 



Vóór de proef 14.2626 14.9329 



Na 1 uur C0 S doorstr. 14 2631 14.9332 



Na de proef 14.2633 14.9333. 



Er is dus 0,0015 % water in liet metaal aanwezig geweest. 



