597 



heden waterdamp den aard van het neerslag kunnen beïnvloeden, 

 werd aan de evacuatie groote zorg besteed. Door het aanbrengen 

 van een wolfraam-hulplamp a, die van tijd tot tijd op overspanning 

 gebrand werd, konden de gassen, die na het afsmelten van de 

 Inchtpomp overbleven of opnieuw in de lamp mochten ontstaan, 

 zoo goed mogelijk worden weggenomen '). 



Was na de verhitting van den metaal- 

 draad op den glaswand in c een snblimaat 

 ontstaan en dit bedekt door de Canada- 

 balsem, dan werd de lamp geopend en 

 een scherf van den glaswand onder- hel 

 altramicroscoop waargenomen. Ter be- 

 lichting werd gebezigd een Lilliputboog- 

 lamp van E. Leitz of een Philipsprojec- 

 tielamp van 500 Watt, welke laatste door 

 zijn rustig, regelmatig licht zeer aangenaam 

 in het gebruik was. Ter concentratie van 

 het licht diende een kardioïdcondensor. 

 Door te zorgen, dat de dikte van den 

 glaswand niet grooter was dan 0,6 m.M., 

 was het mogelijk de op het glas aan- 

 wezige metaallaag juist in het brandvlak 

 van den condensor te brengen en met 

 het microscoop waar te nemen. Als ob- 

 jectief diende Zeiss' speciaalobjeetief V 

 met glycerine-immersie. 



§ 3. De onderzochte elementen.. 

 Onderzocht werden koolstof en de 

 metalen W, Mo, Pt, Fe, Ni, Au, Cu, Ag, 

 Mg, Zn en Cd. TA] werden, behalve kool- 

 stof en zink, volgens het trek proces in 

 draadvorm gebracht. Zink werd in dien 

 toestand verkregen, door het onder zachte verwarming door een 

 nauwe opening in een diamant te persen. Ook van lood en tin 

 werden zoo draden gemaakt; de dampspanning van deze metalen 

 is echter bij temperaturen beneden hun smeltpunt zoo gering, dal 

 daarmede geen snblimaat kon worden verkregen. Evenmin gelukte 

 dit bij aluminium, waarbij mogelijk een dun oxydhuidje de belem- 

 mering vormt. Van tellnnr, antimoon, arseen en bismuth, die wel 



•) 1. Langmuik, Journ. Amer. Chem. Sur. 35. 105, 931 (.1918). 



