602 



mozaïek steeds duidelijker en lichtsterker voor den dag komen. Ook 

 op plaatsen waar aanvankelijk het neerslag optisch niet oplosbaar 

 was, wordt door de verhitting het ui tramicronen mozaïek tot ontwikke- 

 ling gebracht. 



Evenals bij het zilver heeft dus ook bij het goud door de ver- 

 hitting een conglomeratie plaats, een samentrekking van een aan- 

 vankelijk homogeen vlies, waarin wellicht reeds zeer kleine micronen 

 aanwezig zijn, (ot grootere deeltjes. 



Verhit men een blauw-groen goudlaagje zeer sterk (door een 

 steekvlam tegen den achterkant van het glas) dan wordt de heetste 

 plek rood met gouden retlectiekleur, daaromheen is de kleur heel 

 licht tot wat donkerder geel en daaromheen weer blauw. Ultra- 

 microscopisch blijkt op deze sterk verhitte plaats niet veel meer 

 conglomeratie te zijn gekomen. Er is nog een soortgelijk mozaïek als 

 op de minder sterk verhitte plaatsen. Het goud is op deze plaats 

 sterk om het glas gehecht en daar het glas ter plaatse tot week 

 wordens toe verhit is geweest, is denkbaar, dat het goud daarin is 

 gediffundeerd, gedeeltelijk is opgelost. Zeer diep kan deze door- 

 dringing echter niet zijn, want reeds met koud koningswater lost 

 alles op en blijft kleurloos glas terug. 



§ 6. Platina. 



Dit vormt bij verdamping een meer of minder donker grauwzwart 

 neerslag, zonder op het oog merkbare selectieve absorptie. Daar de 

 immersievloeistof het neerslag van den wand los kan maken, werd 

 het weer in vacuüm bedekt met canadabalsem. 



Ultramicroscopisch ziet men niets, behalve enkele zeer uiteenliggende 

 sterk lichtende stofdeeltjes en vrij veel zwak lichtende separate 

 deeltjes, die misschien van het platina afkomstig zijn, maar blijkens 

 de ervaring bij goud en zilver, onmogelijk de hoofdmassa van het 

 gesublimeerde Pt kunnen zijn. Slechts bij uitzondering merkt 

 men daartusschen een zwak Ti nd alleffect, dat alleen op enkele 

 plaatsen, waar tengevolge van den kor teren afstand tusschen gloei- 

 draad en wand een dikker neerslag was ontstaan, duidelijk zichtbaar is. 

 Het Pt-neerslag is dus optisch onoplosbaar. 



Verhit men de achterzijde van het glas met een klein steekvlam- 

 nietje zeer sterk, zoodat het glas week wordt, dan wordt het grauwe 

 neerslag op de laatste plaats geelbruin. (De verhitting geschiedde 

 aan de lucht, terwijl het Pt slechts door een lage CaF 2 bedekt was). 

 Daaromheen bevond zich een breede, ringvormige zone, die buiten- 

 gemeen veel lichter grauw was dan het daaromheen gelegen veld 

 van het niet-verhit platina. 



