603 



Onder het ultramicroscoop bleek weer, dat de verhitting de vor- 

 ming van ultramicronen had bewerkstelligd x ). 



Gaande van het sterkst verhitte deel naar liet niet-verhilte werd 

 zeer fraai de overgang: zeer sterk lichtend netwerk, zwakker lich- 

 tend netwerk, Tindalleffect, uiterst zwak of geen Tindalleffect waar- 

 genomen. 



Het netwerk is op de sterk verhitte deelen niet steeds gelijk matig. 

 Er zijn soms meer en minde)- lichtende vakken, terwijl soms zelfs 

 de ultramicronen niet meer samenhangen, maar tot duidelijk separate 

 grootere deeltjes zijn verworden. Voor een deel hangt dit af van de 

 plaatselijke dikte van het Pt-laagje, voor een deel ook van het feit, 

 dat de glasondergrond tot weekwordens toe verhit is geweest. 



§ 7. Wolf raam. 



Het bij kamertemperatuur gevormde neerslag is volkomen optisch 

 onoplosbaar en zeer bestand tegen temperatnursverhooging. Indien 

 het vacuüm goed bewaard blijft, wordt door verhitting tot 380° geen 

 microscopisch zichtbare verandering veroorzaakt en ultramicroscopisch 

 hoogstens een zwak Tindalleffect waargenomen. Duidelijke conglo- 

 meratie treedt pas op als door een steekvlam het glas tot zijn ver- 

 weekingspunt verhit wordt. Indien in plaats van het gemakkelijk 

 smeltende loodglas een ballon van moeilijk smeltbaar hardglas werd 

 gebruikt, trad ook daarbij een duidelijk oplichten van het ultra- 

 microscopisch beeld pas op, wanneer het glas tot week wordens 

 toe verhit was geweest. De oorzaak van de conglomeratie moet dus 

 niet in de grootere beweeglijkheid van de wolfraamdeeltjes gezocht 

 worden, maar in een verschuiving van den ondergrond. Het ultra- 

 microscopisch beeld was daarom ook zeer verschillend van dat bij 

 Au en Ag. In plaats van een regelmatig mozaïek zien wij een 

 conglomeratie met vezelige structuur, dat eenigszins doet denken 

 aan een samengeschrompeld vlies. 



§ 8. Molybdeen. 



Evenals W en Pt vormt ook dit een ongekleurd grauw tot zwart 

 neerslag. Ultramicroscopisch ziet men zeer veel lichtzwakke separate 

 deeltjes, die neiging hebben zich tot kleine kransjes van 10 of '20 

 of tot langere rijen te vereenigen. Vooral wanneer hel neerslag niet 

 beschermd is door canadabalsem, komen deze groepeeringen sterk 

 voor den dag, maar ook wanneer het neerslag door zorgvuldig 

 sublimeeren in een hoog vacuüm gevormd is en daarna bedekt werd 

 met CaE 3 en canadabalsem of canadabalsem alleen, lieden /.ij op. 



l ) Verhitting glas fCaF 2 alleen geeft geen verandering in hel GaF 8 . 



