604 



Een aaneengesloten netwerk tusschen de aparte deeltjes is niet te zien. 



Een soortgelijk beeld kwam voor den dag, wanneer de lamp gedu- 

 rende den geheelen brandduur in vloeibare lucht gedompeld werd. 



Werd een lamp, waarin zich een zeer donker beslag had gevormd, 

 nog in vacuüm op 380° lot 400° verhit, en daarna bedekt met 

 canadabalsem, dan was in het veld tusschen de separate deeltjes een 

 zeer sterk Tindalleffect merkbaar, echter nog geen zichtbaar netwerk. 



Door plaatselijke verhitting tot op de verweekingstemperatuur van 

 het glas vormde zich een sterk lichtende vezelachtige conglomeratie, 

 maar geen netwerk. De wat minder sterk verhitte deelen, waar het 

 glas niet gedeformeerd was, gaven weer een veld vol separate 

 deeltjes, waartusschen een sterk Tindalleffect (zie tig. 4 Plaat I). 



Moljbdeen heeft dus vergeleken met wolfraam en platina, betrek- 

 kelijk groote neiging zich tol aparte deeltjes of zelfs opeenhoopingen 

 van deeltjes te vereenigen. Dit is schijnbaar zelfs nog het geval bij 

 de temperatuur van vloeibare lucht. Het is echter zeer waarschijnlijk, 

 dat onder deze omstandigheden eerst een homogeen sublimaat ontstaat 

 en de separate deeltjes zich pas s bij opwarming tot kamertemperatuur, 

 al of niet onder medewerking van canadabalsem, vormen. 



Blijkens het optreden van een Tindalleffekt bij sterke verhitting, 

 vertegenwoordigen echter de separate deeltjes niet al het moljbdeen. 

 Een overwegend deel is ook weer optisch onoplosbaar en schijnt 

 zich ook bij sterke verhitting alleen in zeer kleine ultra-micronen 

 te kunnen omzetten en zich niet of althans slechts voor een klein 

 deel uit de reeds aanwezige kernen te kunnen vereenigen. 



§ 8. Nikkel. 



Dit vormt ook weer een niet-gekleurd, zwart sublimaat. Wegens 

 gevaar van oxjdatie werd ook hier het neerslag nog in vacuüm bedekt 

 met canadabalsem. Op het oog veroorzaakt dit geen verandering. 



ITltramicroscopisch vertoonde een tamelijk zwart en dus reeds vrij 

 dik neerslag, bij kamertemperatuur gevormd, een veld, dat tamelijk 

 vol is van uiterst fijne, lichtzwakke separate deeltjes, op een enkele 

 plek samengetrokken tot iets grootere conglomeraten, waaromheen 

 dan de kleinere deeltjes ontbreken. Ook bij een andere lamp, die 

 gedurende het branden in vloeibare lucht gedompeld was en waarin 

 een vrij dik, zwart sublimaat gevormd was, gaf een soortgelijk 

 beeld. Er bestaat geen aaneengesloten mozaïek zooals bij Au en Ag. 



Bij metalen als nikkel, ijzer, molybdeen moest veel zorg aan het 

 wegpompen van gassen besteed worden. Zij werden zorgvuldig „op 

 de pomp uitgebrand". ') 



U Molybdeen in een atmospheer van stikstof onder lagen druk tot verdamping 



