605 



§ 10. IJzer. 



Een door zeer langzame sublimatie (totale duur 7 a 8 uur), bij 

 kamertemperatuur gevormd neerslag werd nog in het vacuüm ge- 

 deeltelijk bedekt met canadabalsem. Ondanks het gebruik van een 

 Wolfraam-hulplamp was het vacuüm na afloop der sublimatie slechts 

 matig goed. Bij toetreden van lucht verandert de tint van het grijs- 

 zwarte neerslag niet. 



In het met canadabalsem beschermde deel is bijna niets te zien, 

 geen aaneengesloten netwerk en slechts weinig separate deeltjes. Deze 

 laatste liggen dikwijls in kransvorm, waarbinnenin grootere deeltjes, 

 die ten koste van de kleinere gegroeid schijnen te zijn. Daarnaast 

 ook gaffelvormige grootere deeltjes, typische beginvormen van den 

 kristallijnen toestand. 



Eenige andere lampen, waarin op gelijke wijze een neerslag 

 gevormd was, gaven een soortgelijk beeld : verschillende separate 

 deeltjes maar geen mozaïek en zelfs geen Tindalleffect. 



Ten slotte werd in een laatste lamp, na vorming van het subli- 

 maat en nog in het vacuüm, een enkele plaats met een steekvlam 

 zoo hoog verhit, dat het glas naar binnen begon te buigen (450°). 

 De tint van het neerslag werd tengevolge hiervan zeer veel lichter. 

 Na afkoeling geopend, vertoonden de verhitte plaatsen van het neer- 

 slag onder het microscoop een zeer fijn en lichtzwak, doch volkomen 

 netwerk van ultramicronen. terwijl de niet verhitte plaatsen alleen 

 vele separate deeltjes te zien gaven. De kleur van het afgebogen licht 

 der ultramicronen was bij gebruik van Huygens' oculair lichtgrijs 

 metallisch. 



Ook bij het ijzer blijkt dus het hoofddeel van het metaalneerslag 

 aanwezig te zijn in een vorm, die optisch onoplosbaar is en door 

 verhitting tot segregatie in ultramicronen gebracht wordt. 



§ 11. Koolstof. 



Ook koolstof gaf een zwart, ongekleurd neerslag, dat optisch 

 onoplosbaar was. 



§ 12. Koper. 



Hierbij ontstaan weer prachtig gekleurde neerslagen, zooals wij ze 

 bij Au en Ag waarnemen ; vooral met die van Au hebben zij groote 

 overeenkomst. De dunste laagjes zijn geelachtig rood, dan volgt rood 

 en blauw, ten slotte blauwgroen en eindelijk treedt de reflectiekleur 

 van metallisch koper op. 



Ook het ultramicroscopisch beeld lijkt veel op dat van goud. Er 



gebracht, geeft aanleiding tot de vorming van een „spons-achtig" neerslag (I. Lang- 



muir, J. Amer. Ghem. Soe. 88, 2277 (101(5). 



