607 



gedompeld was, gaf een minder dik, mooi blauw neerslag, dat nog 

 in vacuüm met canadabalsem beschermd werd. Het vertoonde 

 typische conglomeraten van kransvormig geplaatste deeltjes, in wier 

 nabijheid het overigens met vrij groote ultrarnieronen bezette veld 

 was leeggehaald (zie tig. 5 Plaat I). 



Cd-damp condenseert gemakkelijker op koper en op lood dan 

 op glas. 



"§ 14-. Magnesium. 



Ook dit vertoont de verschijnselen van oververzadiging, die bij 

 cadmium werden waargenomen. De lamp werd daarom gedurende 

 den geheelen brandduur in vloeibare lucht gedompeld. Het neerslag 

 is sterk metallisch reflecteerend en blauw bij doorvallend licht. Onder 

 het ultramieroseoop neemt men in een mozaiek van minder sterk 

 lichtende, meerendeels geel gekleurde deeltjes, tal van grootere 

 separaat gelegen en veel lichtsterkere deeltjes waar. 



§ J5. Zink. 



Dit metaal vertoont, evenals Cd en Mg, bij kamertemperatuur 

 oververzadigingsverschijnselen en het neerslag werd daarom weel- 

 bij de temperatuur van vloeibare lucht gevormd. Het was blauw 

 bij doorvallend licht. Het microscoopveld was geheel gevuld met 

 uiterst fijne, optisch moeilijk oplosbare deeltjes, waar tusschen zich 

 bovendien nog regelmatige kransjes van kleine conglomeraten be- 

 vonden. Het gelijkt in dit opzicht veel op cadmium. 



Metingen van de electrische geleidbaarheid. 



Daar aan de waarnemingen der kleur en de daaruit afgeleide 

 conclusies omtrent veranderingen in de dunne metaallaagjes de fout 

 kleeft van subjectiviteit en het bezwaar, .dat deze veranderingen 

 niet in cijfers kunnen worden uitgedrukt, werd getracht door het 

 meten van de electrische geleidbaarheid meer positieve gegevens 

 te verkrijgen. Deze metingen hebben daarbij het voordeel, dat zij 

 ook in het vacuüm kunnen worden uitgevoerd en dus in staal 

 stellen den eventueelen invloed van het laagje CaF 2 en canadabalsem 

 te leeren kennen. Deze wensch, om een nadere controle te hebben 

 omtrenl een mogelijken invloed der beschermende laagjes, was de 

 directe aanleiding tot onderstaande geleidbaarheids-metingen Onze 

 methode van meten was gelijk aan die, welke de Heeren S. Wkbkr 

 en E. Oosterhüis volgden bij hun onderzoek over het verband tusschen 

 den electrischen weerstand en de dikte der nielaallaagjes l ). Hij de 



') Deze Verslagen 25 (1916) 606. 



40 

 Verslagen der Afdeeling Natnurk. Dl. XXVI. A" 1917 IS 



