Natuurkunde. De Heer Haüa doet, namens Mej. H. J. Folmer 



en Dr. A. H. Blaauw, eene mededeeling: „Onderzoekingen, 

 over de radioactiviteit van liet Meertje te Rockanje". 



§ 1. Inleiding. 



In eene verhandeling over het Meertje van Rockanje x ) heb ik 

 meegedeeld, dat een onderzoek naar de radioactiviteit van de door 

 mij verzamelde monsters in deskundige handen was. Nadat dit 

 onderzoek, door Mej. H. J. Folmer in het Natuurkundig Laborato- 

 rium te Groningen uitgevoerd, tot vaste resultaten heeft geleid, 

 wenschen wij die uitkomsten te publiceeren. Daarbij zal ik beginnen 

 met in het kort uiteen te zetten, uit welke overweging dit onderzoek 

 toch zoo uitvoerig is opgezet en- uitgewerkt. 



Toen ik in Juli 19J5 een onderzoek ging instellen naar de flora 

 en wordingsgeschiedenis van het Rockanjer Meertje kwam ik in 

 kennis met het onderzoek van Dr. E. Büchner, waarbij deze in 1913 

 een verrassend sterke radioactiviteit van den Rockanjer modder had 

 gevonden volgens zijne publicatie in het Chemisch Weekblad 2 ). 



Vervolgens deed Dr. B. G. Escher in October 1915 voor het 

 Geologisch-Mijnbouwkundig Genootschap mededeeling van een in 

 April 1914 door hem uitgebracht rapport'). Daarbij onderscheidde 

 Escher in den Rockanjer modder organische en minerale bestand- 

 deelen en maakte de onderstelling', dat de minerale bestanddeelen, 

 en daarmee ook de radioactieve stof uit de duinen daarin gewaaid 

 zouden zijn. In bedoelde vergadering en in de bovengenoemde ver- 

 handeling heb ik er reeds op gewezen, dat de overgroote massa 

 van de minerale stof niets anders is dan in zout en brak water als 

 fijn slib bezonken en met veel organische resten gemengde klei. 



Indien dus die modder zoo sterk radioactief was, zou de kans 

 veel grooter zijn, dat radioactieve deelen als slib door de rivieren 

 uit Midden-Europeesche gebergten daar waren aangevoerd, dan dat 

 zij juist behoorden tot de geringe hoeveelheid stof, die ook wel door 

 den wind uit de duinen in het Meertje terechtkomt. Maar daar het 

 zeer wel mogelijk moest zijn door radioactiviteits-metingen van 



') A. H. Blaauw (1917) Verlïand. Kon. Acad. van Wet. Arast. 2e Sectie XIX N°. 3. 



2 ) E. H. Büchner (1913) Chera. Weekbl. Dl. 10 N°. 35. 



:i ) B. G. Escher (1915) Versl. Geol. Mijnb. Gen. Geol. Sectie Dl. 2. 



