622 



en wel ook genomen van 658 — 600. Deze, op soortgelijke wijze ver- 

 kregen, gaf aan eene verplaatsing van 750 — 600 in juist 23.0 sec. 



"Om af te leiden in hoeveel tijd de normaaloplossing ioniseert van 

 658 — 600, moest nog de verhouding van de gemiddelde ladingsgevoe- 

 ligheid worden bepaald van het gedeelte 658 — 600 van de schaal tot die 

 van 750 — 600. Voor deze bepaling diende mij eene afzonderlijke proef, 

 die ik zeer nauwkeurig nam en die dan voor de berekening van 

 alle andere monsters op volkomen dezelfde wijze zijn belang had. 

 Deze bestond in het nagaan van de ionisatie van eene stof, waarvan 

 de ionisatie-snelheid niet al te gering was, van schaaldeel 750 — 600, 

 en wel zoo, dat daarbij telkens de tijd werd genoteerd, noodig voor 

 het doorloopen van 10 schaaldeelen. De waarden in sec. bedroegen 

 vanaf 750 : 



Ie. bepaling: 21, 23, 24, 20, 22, 31, 24, 20, 24, 29, 32, 27, 31, 33, 34. 

 G - 2e. bepaling: 31, 27, 29, 21, 25, 25, 29, 26, 30, 25, 36, 34, 34, 28, 28. 



Hieruit volgt, dat de lading, noodig om de naald van 658 — 600 



te verplaatsen, 180/411 van de waarde bedroeg, geldende voor 



schaaldeel 750—600. Dan was dus de eigenlijke ionisatietijd van de 



normaaloplossing voor 658—600 : 180/411 X 23 sec. — 10.1 sec. Het 



monster was dus 416/10.1 = 41.2 maal zwakker dan de laatste, 



1 . 25 X 10- 10 



zoodat. het monster per gram bevatte : = 0.6lX'10^ 12 



1 5 X 41 . 2 



gram radium. 



Op deze wijze zijn de waarden van de radioactiviteit voor alle 

 monsters uit rubriek I afgeleid. J ) 



l ) De berekening zou nog eenigszins anders kunnen worden uitgevoerd en wel 

 met behulp van de ionisatiewaarden, over slechts 100 schaaldeelen n.1. van 750 — 650, 

 en dit zoowel voor natuurlijke ionisatie, emanatie als voor normaal-oplossing ; 

 immers uit deze ook boven voorkomende gegevens volgt, (zie b) dat de stof van 

 750 — 650 in gem. 4 min. 16 sec. of 256 sec. ioniseert, daarentegen de natuurlijke 

 ionisatie (zie a) over ditzelfde stuk van de schaal in 7 min. 40 sec. of 460 sec. 



Hieruit volgt, dat de natuurlijke ionisatie met die van de emanatie tezamen in 



A AA 



460 sec. — — = 1 .8 maal over genoemd deel der schaal zou ioniseeren, (stel slechts 



voor de berekening de ladingsgevoeligheid constant van 750—650) dus alleen de 



emanatie 0.8 maal over genoemd deel der schaal in dien tijd. Voor de eindberekening 



leiden we dan uit c af, dat de normaaloplossing, die van 750 -600 in 23.0 sec. 



253 

 ioniseert, de naald van 750 — 650 verplaatst in — — X 23 sec. = 14.1 sec, dus 



411 



460 

 in 460 sec. — — = 32.6 maal over genoemd schaaldeel ioniseert. Hieruit volgt ten 



J 4.1 



slotte dat de activiteit van de normaaloplossing — — = 40.8 maal sterker is dan 



0.8 



van de onderzochte stof. 



De eerste berekening heeft de voorkeur daar de ionisatie's daarbij over een grooter 



