631 



zeer sterke ioniseeringen waargenomen. Al de waarden, verkregen 

 volgens de verschillende methoden, zal ik niet noemen; liet zij vol- 

 doende, hier te vermelden, dat ook hierbij de getallen wezen op 

 eene radioactiviteit niet boven 10— '" 2 gr. radium per gram gaande. 



Ten slotte zij hier nog een laatste belangrijke proef vermeld, 

 genomen met de verschillende boringsmonsters (zie rubriek I). Uit 

 de „conclusies", die Dr. Blaacw hieronder afleidt uit mijne gegevens, 

 zal men bemerken hoe deze zich geheel rekenschap kan geven 

 omtrent den gang van de radioactiviteit in de boringsreeks. Het 

 kwam me niet ongewenseht voor als slot van mijn onderzoek ook 

 op deze boringsmonsters de ., directe"' methode toe te passen. Het 

 resultaat vindt men graphisch voorgesteld in curve II van fig. 2, terwijl 

 curve I de in tabel 1 vermelde waarden volgens de emanatiemethode vast- 

 legt. De overeenkomst in beider verloop moge opvallen : behalve voor 

 N°. 12 komen in beide curven overeenkomstige dalingen en rijzingen 

 voor. Waar nu op de waarden van de „directe" methode niet slechts 

 het rac/mragehalte van invloed is (zie blz. 625), is het wel merk- 

 waardig uit deze curven af te moeten leiden, dat of deze stoffen 

 enkel het actieve radium bevatten of dat ook de verdere daarin 

 voorkomende actieve stoffen denzelfden gang als dat element moeten 

 vertoonen. Tevens is dit resultaat, dat slechts één uur tijd vereischt 

 eenigszins als eene controle van de emanatie-proeven te beschouwen. 

 Maar op welke oorzaak wijzen de verschillende waarden voor monster 

 12? Men heeft reeds kunnen opmerken, dat dit monster vrij wat 

 actiever is dan een der andere van de reeks I, maar bovendien, de 

 aanteekeningen naslaande, gemaakt bij het electrisch onderzoek dei- 

 verschillende monsters, vond ik juist alleen voor dit monster ver- 

 meld een zeer vreemd verloop van diens gedrag voor de radioacti- 

 viteit gedurende den dag van meting. Hoewel nu echter N°. 'J 2 toch 

 nog slechts 2.16 X 10 -12 gr. radium per gram bevat, is toch boven- 

 staand feit op zich zelf beschouwd aanleiding, dat een nader onder- 

 zoek over dit monster zal worden verricht. 



Wanneer we dan, aan het einde gekomen van al de genoemde 

 proefnemingen, de resultaten nog eens samenvatten, dan heelt noch 

 het electrisch onderzoek volgens verschillende methoden, noch hel 

 photographisch onderzoek aanmerkelijke waarden voor de radioacti- 

 viteit van den modder te Rockanje aan het licht gebracht. De eenige 

 uitzondering op de zeer groole hoeveelheid modderstalen is geweest 

 het monster 1913, doch, daar dit niet direct vanuit Rockanje hm 

 ons kwam, maar gedurende vier jaren in het laboratorium te Utrecht 

 werd bewaard, hebben wij daarmee verder niet ernstig rekening 

 kunnen houden. Onze conclusie uit al de opgedane erva- 



