632 



ringen kan wel niet anders luiden, dan dat naar onze 

 meening het Meertje van Rockanje geene radio-activiteit 

 van beteekenis bezit. 



§ 3. Conclusies. 



Na het uitvoerig onderzoek hierboven door Mej. Folmer beschre- 

 ven, is voor mij alle aanleiding vervallen om eene geologische 

 verklaring te zoeken van eene locaal bijzonder sterke radio- 

 activiteit, want geen enkel monster vertoonde eene werking, die 

 ongeveer 100 maal sterker zou zijn dan die der stollingsgesteenten 

 (zie Büchner 1913, Escher 1915), en alle stalen hebben eene activi- 

 teit, zooals die in het algemeen in dergelijke grondsoorten gevonden is. 



Maar al vervalt daarmee voor mij de reden om nog verder in 

 te gaan op eene hypothese ter verklaring van eene locaal sterke 

 activiteit, toch wil ik er hier op wijzen, dat nu juist in het algemeen 

 de vraag van belang wordt, vanwaar de radioactieve deeltjes komen, 

 die men in het. alluvium (of in ruimeren zin in den bodem) aantreft. 

 Ik zal mij daarbij niet te ver wagen op een gebied, dat zooveel 

 beter aan anderen bekend en toevertrouwd is, en ik zal enkel wijzen 

 op eenige gevolgtrekkingen, die uit de door Mej. Folmer berekende 

 waarden zijn te maken. Dit is des te meer van belang, daar wij 

 hier voor het eerst te doen hebben met een groot aantal radioacti- ' 

 viteitsbepalingen van een geologisch uitvoerig beschreven landschap. 



Zooals uitvoerig in de verhandeling beschreven is (blz. 29 — 31) 

 heeft men hier te doen met klei, organisch materiaal en zand. Bij 

 het microscopisch onderzoek naar de organismen in de monsters 

 heb ik telkens vermeld het meer of minder voorkomen van mineraal- 

 gruis, organische resten en zandkorrels met hun grootte. Nu mag 

 men natuurlijk niet uit het oog verliezen, dat het mineraalgruis niet 

 uitsluitend slib van de rivieren behoeft te zijn, maar dat ook een 

 weinig van de zijde_ der duinen afkomstig kan wezen. En hoe meer 

 kwartskorrels men in de laag aantreft, des te meer is er kans, dat 

 ook van het fijnere mineraalgruis een deel stamt van duingrond of 

 zeebodem. Omgekeerd worden in het slib wel zeer kleine kwarts- 

 korrels mee afgezet, want ook in het versch bezonken Waal- of 

 Maasslib (zie boven) zijn deze in geringe hoeveelheid te vinden ; of 

 deze ingewaaid, meegevoerd of opgewoeld zijn laat ik hier in het 

 midden. Toch is het zeer wel mogelijk uit de cijfers van Mej. Folmer 

 te besluiten tot welke van de drie genoemde elementen: klei, orga- 

 nische resten of zee- en duinzand, de radioactieve bestanddeelen 

 behooren. 



