673 



deering van het sedimentaire tertiair om Buitenzorg voldoende 

 gegevens zou opleveren, om te beoordeelen, of de „Oude Andesieten' 1 

 inderdaad ouder zijn dan liet sedimentaire tertiair en dus a fortiori 

 veel ouder dan de vuleaanmantels van Gedeh en Salak, of dat alle 

 eruptiva om Buitenzorg tot één periode behooren. Zijn de „Oude 

 Andesieten" prae- of oudmioceen, dan moeten de miocene lagen om 

 deze massieven zeer grofkorrelig zijn ; zij moeten veel puin van de 

 oude in hunne nabijheid gelegen vuleanen bevatten, zij moeten 

 „breecieus" zijn, gelijk immers ook Vekbeek en Fennema veronder- 

 stelden. Blijkt daarentegen het oudste deel van het sedimentaire 

 tertiair in de buurt van de „Oude Andesieten" fijnkorrelig, en vrij 

 van of arm aan vulcanisch materiaal te zijn, dan kan dit moeilijk 

 anders verklaard worden dan door aan te nemen, dat de andesieten 

 eerst na afzetting van het tertiair zijn ontstaan. Bestonden voorts 

 de groote massa's der oude erupliva vóór de plooiing van het 

 Tertiair, dan moet verwacht worden, dat in de buurt dezer massieven 

 de tectoniek van het Tertiair zich eenigermate voegl naar de groote 

 eruptieve massaas. Is echter de plooiing van het Tertiair ouder dan 

 de „Oude Andesieten", dan kan het algemeene tectonische beeld van 

 het Tertiair zich ongestoord tot aan, resp. in de eruptieve massa's 

 voortzetten. Bovendien mag men verwachten, als het sedimentaire 

 tertiair jonger dan de oude andesieten is, in de diepst opgeplooide 

 deelen van het eerste de „Oude Andesieten" in normale ligging 

 ónder het sedimentaire tertiair te zullen aantreffen. Zijn de andesieten 

 jonger, dan mag men wel nauwelijks verwachten hunne doorbraaks- 

 plaatsen in het zeer slecht toegankelijke terrein te vinden, maar het 

 zoude kunnen zijn, dat in hunne nabijheid het sedimentaire tertiair 

 sporen van contactmetamorphose vertoonde, terwijl men voorts 

 insluitsels van sedimentair tertiair in de andesieten zou kunnen vinden. 



Facies en tectoniek van het sedimentaire tertiair zullen dus moge- 

 lijkerwijze waardevolle gegevens kunnen verschaffen. 



Van eene directe vergelijking van de „Oude Andesieten" met de 

 recente eruptiva in de buurt was a priori slechts weinig te ver- 

 wachten. Verbeek en Fennema hebben er al op gewezen, dat over 

 het algemeen de „Oude Andesieten" van .lava slechts weinig ver- 

 schillen van de recente en hoogstens iets sterker verweerd zijn. 

 Bedenkt men nu echter, dat soms aan recente vuleanen — ik denk 

 aan de hellingen van Salak en Gedeh — de verweering reeds zóó 

 ver is gegaan, dat uit de vulcanische tutten geleiachtige gronden 

 zijn ontstaan, waarin nog herkenbare andesielbrokken liggen, die 

 zoo week als was zijn, dan ziet men in. dat de „Oude Andesieten" 

 over het algemeen moeilijk nóg sterker verweerd kunnen zijn. 



44* 



