674 



Gaan wij nu na, wat het resultaat van het plaatselijk onderzoek 

 in de aangegeven richting was. 



Gaat men van het landhuis Tjiloewar aan den weg Buitenzorg — 

 Batavia naar het Zuidoosten 1 ), dan loopt men eerst over bruinroode 

 gronden, waarin men hier en daar andesietblokken ontwaart: het 

 zijn de typische verweeringsproducten der recente Salak-Gedeh tuf- 

 brecciën en agglomeraten. Reeds vóórdat men aan de rivier Tji Keas 

 komt, ziet men op sommige heuvels gele gronden, die aan de Tji 

 Keas blijken het verweeiitigsproduct te zijn van een blauwgrijze, 

 knollig-schalige, harde klei of kleischalie, die op sommige plaatsen 

 kleine Foraminiferen (Rotalidae, Globigerinidae) bevat. Aan de Tji 

 Keas komt in deze slecht gelaagde klei eene Globigerina-houdende 

 mergelkalkbank voor, zoodat strekking en helling (N 60°0, 10°) 

 gemeten kunnen worden. Op enkele plaatsen is de — gewoonlijk 

 zeer fijnkorrelige — klei iets zandig: de slibresten blijken veel 

 pyrietkorreltjes en kwartssplinters te bevatten, terwijl plagioklaas, 

 amphibool, pyroxeen en andesietgrondmassa in elk geval ontbreken. 

 Tusschen Tji Keas en Tji Teureup vinden wij aan het geïsoleerde 

 heuveltje Pr. Bondol weer geheel analoge kleien, die hier met 14° 

 naar het N. hellen. Van den Pr. Bondol loopt een weg naar het 

 Zuiden, die den heuvelrug, welke op de kaart als Pr. Maoeng is 

 is aangegeven, doorsnijdt. Tijdens mijn bezoek werd aan dezen weg 

 gewerkt, en gedeeltelijk werd hij zelfs opgelegd, waarbij veel graaf- 

 werk voorkwam, zoodat de ontsluitingen zeer mooi waren. Tot dicht 

 bij den rug van den Pr. Maoeng kon steeds de aanwezigheid van 

 de harde, in vochtigen toestand plastisch wordende, grijsblauwe, 

 geelwit verweerende knollig-schalige klei geconstateerd worden, die 

 steeds naar het N. helde. De strekking is onveranderlijk ongeveer 

 N 70°0, de helling neemt van het N. naar het Z. toe van ongeveer 

 15° tot meer dan 55°. Aanvankelijk verwondert men er zich over, 

 dat in alle beekjes en op de heuvels zeer groote brokken andesiet 

 liggen, maar spoedig overtuigt men zich, dat deze met de gesteenten 

 van de kernen der heuvels niets te maken hebben, maar de relicten 

 eener jonge tufbreccie-bedekking zijn. Op ééne plaats in de weg- 

 insnijding was zelfs zeer mooi te zien, hoe óp de steil opgerichte, 

 gedenudeerde, witverweerde tertiaire klei discordant een roode, 

 vulcanische grond met andesietbrokken lag. 



Het feit, dat in de geheele omgeving van Buitenzorg dergelijke 

 jonge vulcanische agglomeraien het onderliggende tertiair bedekken, 

 maakt de geologische opname vaak bezwaarlijk, daar men in vele 



l ) Zie voor het volgende de bijgaande kaart en profielen. 



