675 



gevallen slechts In diepe rivierinsnijdingen het vaste gesteente aan- 

 treft. Waarschijnlijk is het hieraan te wijten, dat Verbeek en Fennema 

 in deze streek zoovele „miocene breccien" hebben aangegeven. 



Op de waterscheiding van den Pr. Maoeng is de weginsnijding' 

 10 M. diep; ook hier treft men de typische blanwe klei aan, die 

 nu echter 28° naar het Z. helt. Wij zijn hier in den kern eener 

 anticlinale, in wier noordvleugel wij met eene 1500 — 2000 M. dikke, 

 zeer gelijkmatige kleiformatie hebben kennis gemaakt. Ook de klei 

 in de kern der anticlinale bleek slechts zeer weinig mineraalsplinters 

 (kwarts) en absoluut geen andesietisch materiaal Ie bevatten. 



Aan de zuidelijke helling van den Pr. Maoeng ziet men weer 

 herhaaldelijk de tertiaire klei, nu met zuidwaartsche helling. Terwijl 

 echter in den Noordvleugel der anticlinale de strekking vrij regel- 

 matig N.70°0 was, wordt zij in den Zuidvleugel N. 70° W. tot 

 N.50° W. ; de anticlinale schijnt dus naar het Westen onder te 

 duiken. Bezuiden de monding der Tji Djajanti in de Tji Keas ont- 

 breken in deze laatste rivier eenigen tijd ontsluitingen van tertiair 

 gesteente. In den bovenloop der Tji Djajanti komen echter wederom 

 de blauwgrijze, concretionaire kleischalies voor, die men ook op 

 de Zuidhelling van den Pr. Karet vindt, waar zij met 55° naar het 

 Z. hellen. Ook aan de Westhelling van den Pr. Karet treft men 

 overal de kleiformatie aan, soms met Globigerinidae. Op ééne plaats 

 bevatte de klei een circa 5 c.M. dik, sterk verweerd, zandig laagje 

 (N. 69° W. 24° Z.). Na slibbing van een klein monster bleek het 

 zandige tusschen laagje veel versche plagioklaassplinters en prachtig 

 idiomorphe biotietplaatjes te bevatten. 



Waar het dal der Tji Keas, ongeveer ih K.M. bezuiden de monding 

 der Tji Djajanti in zuidoostelijke richting het bergland binnendringt, 

 beginnen wederom de ontsluitingen : het zijn de bekende, iets 

 mergelige harde kleien, die hier echter banken van kalk mergel, 

 zandsteen en conglomeraten bevatten, welke 30 — 45° naar het Z. 

 hellen. De strekking is N. 65° W. Eerst op dit niveau, dat strati- 

 graphisch minstens L700 M. boven de kernlagen der Pr. Maoeng 

 anticlinale ligt, vinden wij dus in de tertiaire formatie talrijke 

 grofklastische banken ingeschakeld. De kalkmergel bevat geen 

 fossielen, de zandsteenen en conglomeraten zijn kalk houdend, en 

 alle gesteenten zijn zeer rijk aan andesietisch e bestanddeelen. In een 

 klein, zuidelijk zijriviertje der Tji Keas kan men zeer mooi /.ion, 

 dat in nog hoogere niveaus echte andesietische tufbrecciën volgen, 

 die op hun beurt echter weer met zandsteenen en kleien afwisselen. 

 In de zuidelijkste zijrivier van de Tji Keas, de Tji Bedoeg, treffen 

 wij wederom de harde kleischalies aan, die hier naast banken van 



