678 



gesteente overgaan. Belangwekkend is, dat de holten der Globige- 

 rinas vaak verkiezeld zijn. In concordante ligging met dit k leige- 

 steente treedt een hoogst eigenaardige, breecieuse kalksteen — met 

 Lepidocyelina en Amphistegina — op. Hij bestaat uit onregelmatige 

 deels zeer kristallij ne, kalksteenfragmenten, die aan elkaar gecemen- 

 teerd zijn door dunne tnsschen laagjes van het boven beschreven 

 kleigesteente. Het maakt den indruk, alsof de kalksteen bij de 

 gebergteplooiing in stukken is gebroken, en dat er deelen van de 

 plastische klei tnsschen geperst zijn. Vlak bij het contact met de 

 oude andesieten, ja, bijna aan alle kanten door deze omgeven, 

 vinden wij dus eene tertiaire formatie, die absoluut geen vulcanisch 

 materiaal bevat. De hier voorkomende kleigesteenten verschillen 

 alleen door grootere hardheid, het gevolg van lichte verkiezeling, 

 van de meer westelijk gevonden kleischalies. 



De Tji Teureup stroomafwaarts volgende, en herhaaldelijk ont- 

 sluitingen van normale, slechtgelaagde kleischalies aantreffende, nadert 

 men den prachtig kegelvormigen, 870 M. hoogen Goenoeng Pantjar 

 dien' men reeds uit de verte als typische vulcaan bestempeld heeft, 

 en die dan ook door Verbeek en Fennema als ,,Oude Andesiet" op 

 d& kaart is aangegeven. Hoe verwonderd is men derhalve, in de 

 rivier wel is waar eenige reusachtige andesietblokken te vinden - 

 wellicht de dagzoom van eenen gang — maar overigens om en op 

 den berg alleen blauwwitte, min of meer verkiezelde kleischalies 

 aan te treffen, wederom zonder een spoor van vulcanisch materiaal. 

 Bovendien vindt men aan den westvoet van den berg nog eenen 

 kalkzandsteen, die voornamelijk uit kwartssplinters is opgebouwd. 

 Ook in dit gesteente ontbreekt vulcanisch materiaal. De verkiezelde 

 kleischalie wordt op sommige plaatsen zóó hard, dat de inlanders 

 ze als vuurslag gebruiken. In Profiel II hebben wij aangenomen, 

 dat de kern van den kegelvormigen G. Pantjar door eene met 

 vraagteekens aangegeven andesietmassa (eventueel ook een 



korrelig-kristallijn gesteente) gevormd wordt, en dat de -verkiezelde 

 kleischalie - - wier verkiezeling een gevolg van eontactmetamorphose 

 zou zijn als een mantel de vulcanische kern bedekt. Twee 



warme bronnen op de Noordhelling van den G. Pantjar steunen 

 deze opvatting. 



Zoowel in de Tji Teureup als in een riviertje oostelijk van den 

 G. Pantjar werden losse brokken andesiet gevonden, die onmisken- 

 bare insluitsels van tertiaire kleischalie bevatten. Hoewel het voor 

 de hand ligt, den oorsprong dezer andesietblokken in het zuidelijk 

 gelegen massief der „Oude Andesieten" te zoeken, zou het toch nog 

 mogelijk kunnen zijn, dat zij van verder weg, uit het Gedeh-massief 



