Natuurkunde. De Heer Lorentz biedt eene mededeeling aan 



van den Heer J. M. Burgers: „Gedwongen trillingen van 

 mechanische systemen, wier bewegingen door quantenvoorwa arden 

 zijn gebonden". 



(Mede aangeboden door den Heer H. Kamerlingh Onnes). 



§ 1. De berekeningen van Debye en Sommerfeld over de dispersie van 

 waterstof en andere gassen x ), welke berusten op de atoommodellen 

 van Bohr, hebben de vraag 'opgeworpen of men bij mechanische 

 systemen wier bewegingen door quantenvoorwaarden zijn gebonden, 

 de gedwongen trillingen op dezelfde wijze kan berekenen als waarop 

 dit geschiedt in de klassieke meehanika -). Debye en Sommerfeld 

 maakten bij hun onderzoek eenerzijds gebruik van quantenonder- 

 stellingen om de grootte van de elektronen banen vast te leggen 

 hiertoe diende de voorwaarde dat het moment van hoeveelheid 



van beweging van elk elektron gelijk moet wezen aan — ; — - aan 



JjTt 



den anderen kant evenwel werden de bewegingen der elektronen 

 onder den invloed van uitwendige elektrische trillingen volkomen 

 klassiek berekend. Het maakt den indruk alsof er in deze methode 

 van berekenen een tegenstrijdigheid ligt; bovendien is het moment 

 van hoeveelheid van beweging van een elektron niet meer konstant, 

 wanneer de gedwongen trillingen op de oorspronkelijke stationnaire 

 beweging gesuperponeerd zijn, zoodat de ingevoerde quantenvoor- 

 waarden niet meer streng geldig schijnen te wezen. 



Het zij veroorloofd hier enkele opmerkingen te geven, welke er 



J ) P. Debye, Sitz. Ber. Münch. Akad. p. 1, 1915. 



A. Sommerfeld, Eister u. Geitel-Festschrift iBiannschw 1915), p. 549. 



Zie ook P Scherree, Die Rotationsdispersion von Wasserstoff, Inaug. Dissert. 

 Göttingen, 1915. 



■) Vergelijk: Mej. H. J. van Leeuwen, deze Verslagen. XXIV, p. 1047, 1915. 



J. M. Burgers, deze Verslagen, XXV, p. 404, 1916. 



G. Davisson, Phys. Rev. (2i VIII, p . 2U, 1916. 



N.B. Deze drie artikelen zijn echter hoofdzakelijk geschreven naar aanleiding 

 van een andere kwestie: Dkbye werkt in zijn berekening ook met instabiele 

 trillingen, en behandelt deze op dezelfde wijze als de stabiele. Deze kwestie wordt 

 door het hier besprokene niet opgelost. 



