770 



de juist beschreven beweging van liet paai' punten m 1} m, aan de 

 ongelijkheid (3) steeds voldaan moet zijn. 



Dat is echter niet het geval. Het is voldoende, een voorbeeld aan 

 te geven, waarbij de integraal negatief uitvalt. In de nevenstaande 

 figuur stellen de beide zigzaglijnen het x, ^-diagram der twee punten 



m v m 2 voor. Men ziet, dat aan de bovengenoemde voorwaarden 

 a en b voldaan is en dat desondanks voortdurend u l en « a ver- 

 schillend teeken hebben en de integraal (3) dus negatief uitvalt. 



§ 4. Nu is : 



4 WjM, = (Mj -j- M a ) a — (m, — u. 2 Y 



(4) 



Het teeken van u l u i hangt dus ervan af, welke der beide termen 

 rechts het grootst is. 



In het geval, dat de bewegingen van het paar punten m 1 , //i, aan 

 hel aequipartitietheorema voldoen, is w,w, juist gelijk nul. (Zie het 

 aanhangselj. 



Het nu gezegde is voldoende om in te zien, dat een beweging 

 van liet paar punten mogelijk is, waarbij zij, steeds dicht bijeen 

 blijvende, groote afstanden doorloopen, terwijl daarbij toch op elk 

 oogenblik de snelheid u^ van u l „onafhankelijk" is. De in §§ 1 en 

 2 besproken tegenspraak blijkt dus schijnbaar te zijn. Daarom zal 

 men er ook geen bezwaar meer in moeten zien, dat Einstein aanneemt, 

 dat het, zwevende bolletje bij zijn Brown'ó-cAé? beweging op dezelfde 

 wijze als bij eene systematische beweging {onder den invloed van eene 

 constante kracht) de omringende vloeistof medesleept. 



