780 



die eveneens geladen deeltjes van een teeken tegengesteld aan dat, 

 wat de nitonatomen meedeelen, uitzenden. Zooals Rutherford ') 

 opmerkt, is het waarschijnlijk, dat kalium weinige, doch zeer door- 

 dringende /i-stralen uitzendt en rubidium daarentegen meer talrijke, 

 weinig doordringende. Men wordt op die wijze tot het vermoeden 

 gevoerd, dat misschien caesium nog talrijker, maar uiterst gemak- 

 kelijk absorbeerbare /?-stralen zal verspreiden, waardoor het eener- 

 zijds begrijpelijk wordt, dat in de doorstroomingsvloeistoffen ongeveer 

 dezelfde caesiujn- als rubidiumdosis, vereischt wordt, terwijl ander- 

 zijds de physische demonstratie dezer straling nog niet gelukt is. 

 Alleen de zeer oppervlakkig gelegen atomen uit een caesium praepa- 

 raat zullen in staat zijn eenige werking (chemische ? of ioniseerende?) 

 uit te oefenen. 



Het onderzoek met emanatie leidde ons vanzelf tot een onderzoek 

 met radiumoplossing. De «-stralen van hét radium oefenen, dank zij 

 hun volkomen geabsorbeerd worden in de onmiddellijke nabijheid 

 een geweldige werking. Vandaar ook, dat men er slechts weinige 

 van heeft te nemen om het restaureerend effect op het doorstroomde 

 kikvorschhart te verkrijgen ; 3 micro-mgr. radium per Liter doorstroo- 

 mings-vloeistof zijn reeds voldoende. Laat men dus een op 80 mgr. 

 caesiumchloride kloppend kikvorschhart op een gegeven oogenblik 

 plotseling in zijne lacunen deze oligodynamische radiumdosis (of het 

 dubbele) ontmoeten, dan zal na eenig tijdperk van afwachten, juist 

 als in het geval van de emanatie, stilstand intreden. Later komen 

 weer regelmatige kloppingen, ditmaal — nadat het caesium is ver- 

 dreven — op radiuminwerking berustend. Door op zulk een moment 

 weer caesium toe te laten gelukte het ons opnieuw stilstand en — 

 na verdrijving van het radium — ten slotte weer krachtige caesium- 

 kloppingen te voorschijn te roepen. 



Onderstaande figuren geven het verschijnsel te zien. De eerste figuur 

 (tig. 2) heeft betrekking op een proef, waarbij het caesiumkloppen 

 door radium wordt teniet gedaan én hoe daarna, na den stilstand, 

 wanneer het caesium in het hart geheel voor radium heeft plaats 

 gemaakt, het weer tot even normaal radiumkloppen komt. 1 cM. 

 van de abscis beantwoordt aan een tijdsverloop van 1 min. De 

 curve is' genomen uit een doorloopende graphiek, waarin afwisselend, 

 door omruilen van flesschen, caesium- en radium-pulsaties ter registratie 



later van radium) opzettelijk meer dan den drempel genomen. Dan echter laat de 

 adsorptieverklaring in den steek, gelijk zij het trouwens ook doet voor het antago- 

 nisme straling— uraan, waarmee ons verschijnsel volslagen analogie vertoont. 



] ) Rutherford in Marx's Hdb. der Radiologie, Bd. 2, S. 530, 



