787 



Wij nemen nu een evenwicht E = F x -\- . . . -\- F n bij den druk 

 P ; wij noemen dit het evenwicht E(P=P ). Behalve de n'(n — 1) 

 veranderlijken x 1 y 1 . . . x ü y 2 . . , enz., hebben wij dan nog de n -\- 1 

 veranderlijken T K K x . . ., dus in het geheel n 2 -f- 1 veranderlijken. 

 Deze zijn aan elkaar gebonden door de w 3 vergelijkingen (2) [XVII | 

 en (3) [XVII]. Wij denken ons nu alle veranderlijken, behalve die 

 welke op eene phase Fi betrekking hebben, [dus behalve xiyi. . .] 

 geëlimineerd. Wij houden dan over n — 2 vergelijkingen tusschemde 

 n — 1 veranderlijken xryi- ■ . De phase F- L doorloopt bij jT-verandering 

 in het concentratiediagram dus eene (n — 1) dimensionale kurve ; wij 

 noemen deze „kurve F;(P = P )". De ligging van deze kurve hangt 

 natuurlijk nog af van den aangenomen druk P en verandert met dezen. 



Op elk punt dezer kurve F{{P = P ) is de druk dus P ; de T 

 verandert echter van punt tot punt; zij is maximum of minimum 

 als eene phasenreactie kan optreden, dus als het evenwicht E over- 

 gaat in een evenwicht Er. 



Daar het evenwicht E (P = P ) n phasen bevat, wordt het dus 

 voorgesteld door n kurven F{ (P = P ) in eene ruimte met n — 1 

 afmetingen. 



Wij nemen nu een evenwicht E bij de constante temperatuur T ; 

 wij noemen dit E (T = T a ). Eene phase F L van dit evenwicht door- 

 loopt nu bij drukverandering eene kurve F l ;{T ■= T ). De ligging van 

 deze kurve hangt natuurlijk nog af van de aangenomen temperatuur 

 T en verandert met deze. In elk punt dezer kurve is de tempera- 

 tuur dus 1\ ; de druk verandert echter van punt tot punt en is 

 maximum of minimum, als het evenwicht E overgaat. in een even- 

 wicht Er. 



Wij nemen ten slotte nog een evenwicht van n komponenten in 

 n phaaen, waartusschen eene phasenreactie kan optreden, dus hel 

 evenwicht Er. Elke phase Fi van dit evenwicht doorloopt in het 

 concentratiediegram eene kurve F;(R). De P en 7' veranderen langs 

 deze kurve van punt tot punt. 



Wij hebben dus het volgende. Elk der evenwichten E(P= /',/• 

 E(T= T ) en Er wordt in liet concentratiediagram voorgesteld 

 door n kurven Fr, deze liggen in eene ruimte mei n -1 afmetingen. 

 Hebben een of meer phasen eene constante samenstelling, dan ver- 

 vallen natuurlijk de overeenkomstige kurven. Haai' men P en •',, 

 kan veranderen, bestaan er dus een oneindig aantal kurven /■',/' /',■ 

 en Fi(T= T ) ; er bestaat echter slechts eene enkele kurve Fi(R). 



Wij nemen nu op kurve Fi(R) een punt X ; door dit punt gaai 

 eene kurve F t (P= P\) en F,-(T /'.\). die elkaar in dit punt \ 

 raken. Kurve F/{P= /'x) luvl'l ui. in hot punl X een maximum- 



