798 



staande uit een dikken platinadraad, die aan beide zijden platge- 

 slagen was. Het bovenste, platte deel kan met de pincet worden 

 gegrepen ; duor van tijd tot tijd de oplossing om te roeren, scheurt 

 men het zoutvlies en wordt het mogelijk 5 a 7 gram dei- 

 verzadigde oplossing binnen 24 uren op het waterbad droog te 

 maken. Tijdens het afdampen wordt de kroes voor i / i gedeelte met 

 een platinadeksel gesloten gehouden. Men plaatst nu, na verwijdering 

 van het asbest-karton de kroezen (d.w.z. den kroes, die het inge- 

 droogde zout bevat en den omhullenden kroes) op eenen ringbrander 

 en verhit gedurende 15 minuten zéér voorzichtig om spatten van 

 het nog aanwezige water te voorkomen, terwijl het deksel op den 

 binnensten kroes wordt, gelaten. Daarna wordt het platinadeksel 

 vervangen door een ander, dat in het midden doorboord is. Door 

 de boring brengt men een porceleinen buisje, zooals bij de bekende 

 kroezen volgens Rosé wordt gebruikt en leidt een scherp gedroogden 

 luchtstroom, die eenig S0 8 bevat, op het anhydrische kadmium- 

 sulfaat, dat zich in den binnensten kroes- bevindt. 



Uit de onderzoekingen van Perdue en Hulett l ) is n.1. gebleken, 

 dat CdS0 4 bij rood gloeihitte eenig S0 3 verliest; door verhitting in 

 lucht, waaraan een weinig S0 3 is toegevoegd, wordt dit verlies 

 vermeden. 



Wij hebben te dien einde lucht met behulp van een blaasinrichting 

 volgens Korting, die door de waterleiding wordt gedreven, door 

 eenige gaswaschflesschen, gevuld met gekoncentreerd zwavelzuur, 

 geleid, die vervolgens een waschflesch passeerde, waarin zich.rookend 

 zwavelzuur bevond. De hoeveelheid S0 3 , die aldus wordt meege- 

 voerd, is voldoende om de ontleding van het CdS0 4 volledig te 

 beletten, zelfs wanneer het op eenen ringbrander gedurende langeren 

 tijd (1 uur of meer) op temperatuur van roodgloeihitte wordt gehouden. 

 De verhitting werd voortgezet, totdat het gewicht van het CdS0 4 

 konstant was geworden. 



Daarna werd de binnenste kroes met zijnen inhoud, na bekoeling in 

 een exsiccator, waarin zich zwavelzuur bevond, in het weegglas over- 

 gebracht en daarin, dus buiten aanraking met de atmosfeer, gewogen. 



5. De gebruikte balans (Bunge, Hamburg) met kijkeraflezing ver- 

 oorloofde tot op 7io milligram te wegen. De gebruikte messing 

 gewichten waren gekontroleerd volgens de door Th. W. Richards 2 ) 

 beschreven methode. 



Alle wegingen werden op het luchtledig herleid, 



Tabel I bevat de verkregen uitkomsten. 



1 ) Journ. physic. Ghemistry 15, 155 (1911). 



2) Zeitschr. f. physik. Chemie 33, 605 (1900). 



