799 



TABEL I. 

 Oplosbaarheid van CdS0 4 . 8 / 3 H 2 0. 



Tempe- 

 raturen. 



Duur v/h 

 schudden 

 in uren. 



Gew. der 



oplossing in 



grammen. 



Gew. CdS0 4 

 in grammen. 



Gew. CdS0 4 



in 100 srr. 



verz. oplos. 



Gemiddelde. 



o 

 — 3.00 



l'/ 2 

 2'/ 2 



7.0411 

 5.4349 



3.0309 

 2.3396 



43.046 

 43.048 



43.047 







- 6.00 



2'/ 2 . 



5.6688 

 6.9653 



2.4391 

 2.9960 



43.027 

 43.013 



43.020 



— 9?00 



l'/s 



2'/ 2 



7.1218 

 6.6765 



3.0630 

 2.8714 



43.009 

 43.008 



43.008 



— 12?00 



1V 2 



2'/2 



5.9216 

 6.1229 



2.5481 

 2.6345 



43.030 

 43.027 



43.029 



6. Hierbij dient nog het volgende te worden opgemerkt: Voor 

 de herleiding van het gewicht der verzadigde oplossingen op het 

 ledig werd de dichtheid eener bij -3° C. verzadigde oplossing bij 

 15° C. (temp. der weging) langs pyknometrischen weg bepaald. Zij 

 bleek 1,61 te zijn. Als dichtheid van CdS0 4 werd 4.69 in rekening- 

 gebracht, de waarde, die door Perduk en Hulktt l ) bij hunne atoom- 

 gewichtsbepaling van kadmium daarvoor is gevonden. 



7. De bepalingen in Tabel I saamgevat, leveren als resultaat, 

 dat de oplosbaarheid van CdS0 4 . s /s H s O bij ongeveer — 9° C. een 

 minimum vertoont, hetgeen in overeenstemming is met hetgeen uit de 

 temperatiuirformule (1) der E.K. van Jaeger en Wachsmüth zou volgen. 



Dat deze overeenstemming bewijst, dat die temperatuurformule 

 de juiste is, mag intusschen hieruit niet worden afgeleid, daar nog niet 

 is bewezen, dat in het kadmiumamalgaam, dat zich in de elementen 

 bevond, die ter vaststelling dier formule hebben gediend, bij alle 

 temperaturen het phaseneven wicht was ingetreden. Wij komen daarop 

 later terug. 3 ) In elk geval blijkt, dat de oplosbaarheidsbepalingen 

 van Mylius en Funk voor dit doel niet nauwkeurig genoeg rijn ge- 

 weest, zoodat dan ook aan het uit die bepalingen door 'Wout af- 

 geleid minimum van oplosbaarheid bij ongeveer -f- 1° C waarde 

 niet mag worden toegekend. 



Utrecht, Oktober 1917. van 't Kom- Laboratorium. 



1 ) Journ. physic. Chemistry 15, 155 (1911). 



2 ) Zie ook Ernst Gohen en H. R. Krijst, Zeitschr. f. physik. Chemie 72, 84 (1910). 



