803 



innerlijke verandering van het metaal, is herhaaldelijk uitgesproken. 

 Hittorf l ) spreekt van een „Zwangszusfand", zonder zich er over 

 uit te laten, waarin deze bestaat. 



Ook Byers 2 ) meent, dat de passiviteit in een bizonderen toestand 

 van het metaal gelegen is, die door een groot aantal verschillende 

 invloeden tot stand komt. 



Finkelstein ; ') en W. J. Muller 4 ) nemen aan, dat in passiveerbare 

 metalen ionen van verschillende waardigheid voorkomen. In aktie- 

 ven toestand bevat het metaal in hoofdzaak ionen van lagere waar- 

 digheid, in passieven toestand ionen van hoogere waardigheid. • 



Volgens Smits 5 ) wordt de passiviteit veroorzaakt door een tekort 

 aan metaalionen in het metaal, doordat de splitsing m-»m + -J-# 

 langzamer verloopt dan het wegvoeren van metaalionen uit het 

 metaal bij het anodisch oplossen. De opvattingen van Le Blanc en 

 Smits hebben het voordeel, dat ze niet alleen de anodische passivi- 

 teit kunnen verklaren, maar ook de abnormale polarisatiespanningen, 

 die optreden bij de kathodische afscheiding van sommige metalen, 

 de overspanning bij gasontwikkeling en dergl. Ook kunnen hier gas- 

 beladingen van het metaal, of opgeloste stoffen in den elektrolyt, 

 een positieven of negatieven katalytiscben invloed op de snelheid 

 van instelling van het homogene evenwicht uitoefenen. 



3. De evenwichtspotentiaal van chroom. 



De meest kenmerkende eigenschap van passiveerbare metalen is. 

 dat ze bij anodische en kathodische polarisatie in oplossingen van 

 hun zouten abnormale polarisatiespanningen vertoonen, d. w. z. span- 

 ningen, die grooter zijn dan door concentratiepolarisatie in de vloei- 

 stof te verklaren is. 



Voor de beoordeeling van het elektromotorisch gedrag van chroom 

 is dus in de eerste plaats de kennis van den evenwichtspotentiaal noodig. 



De opgaven in de literatuur loopen vrij sterk uiteen. 



Hittorf geeft voor de E. M. K. van de combinatie Cr | HCI ! 

 NaNOj | AgN0 8 | Ag 1 .184 V. De nor maal potentiaal van zilver is 

 -f- 0.80 V. Voor chroom in zoutzuur zou hieruit dus volgen : 



') Zeitschr. f. physik. Chemie 25, 729, (1898); 30, 481. (1899); 34, 91, (1902). 



2 ) Journ. Amer. Ghem. Soc. 30, 1718, (1908) ; Sa, 760, (1910) ; 83, 17 57,(1911); 

 34, 1368, (1912); 35, 750, (1913). 



3 ) Zeitschr. f. physik. Chemie 39, 01, (1902). 



*) lbki. 48, 577. (190/); Zeitschr. 1'. Elektrochemie 15, 696, (1909). 



5) Zeitschr. f. physik. Chemie, 88, 743. (1911); 90. 728, (1915); 98, 1. (1916). 



