804 



Eh = — 0.38 '). Volgens Neumann 2 ) is Eh in chromisulfaat — 0.50, 

 in cbromichloride — 0.48. Chroomamalgaan geeft de tneest negatieve 

 waarde. Rathert 8 ) vond voor chroom volgens Goldschmidt \nO.Yn 

 H 2 S0 4 /?/, = — 0.39, voor chroom, dat elektrobytisch volgens Carveth 

 en Curry 4 ) neergeslagen was — 0.49. Flade 5 ) geeft voorden aktieven 

 potentiaal in O.ln H s SO« — 0.32, Fredenhagen 6 ) in n H 2 S0 4 — 0.48. 

 Muthmann en Fraunbkrger 7 ) vonden voor den potentiaal van chroom 

 volgens Goldschmidt, dat door kathodische polarisatie in kaliloog 

 geaktiveerd was, — 0.64 in n KC1. 



De aangegeven waarden varieeren dus van —0.32 tot — 0.64. 

 Foerster 8 ) neemt als potentiaal — 0.48. De ,,Messnngen elektromo- 

 torischer Krafte" 9 ) geven — 0.6. 



Met het oog op de groote verschillen in deze opgaven scheen het 

 wenschelijk, nogmaals den evenwichtspotentiaal van chroom te bepalen. 



Metallisch chroom kan waarschijnlijk alleen in werkelijk even- 

 wicht zijn met een oplossing van een chromozout, die een zeer 

 geringe hoeveelheid chromizout bevat. 



Dit volgt uit de waarde van den chromo-chromi-potentiaal, die 

 volgens Marzucchelli 10 ) — 0.36, volgens Forbes en Richter ll ) — 0.40 

 bedraagt, wanneer men aanneemt, dat de evenwichtspotentiaal van 

 chroom ongeveer — 0.5 is. Voor de bepaling van den evenwichts- 

 potentiaal is het dus noodig chroomelektroden te onderzoeken, die 

 in aanraking zijn met een oplossing van een chromozout. Hiervoor 

 werd gekozen chromosulfaat, daar dit gemakkelijk te bereiden is. 



4. Bereiding van chromosulfaat. 



Voor de bereiding van chromosulfaat werd een oplossing van 



1 ) De potentialen zijn, wanneer ze berekend zijn t. o. v. de waterstofelektrode 

 = 0, aangeduid met Eh. De metingen zijn alle verricht met de normaalkalomel- 

 elektrode. De in de volgende hoofdstukken met E aangeduide potentialen geven 

 het potentiaalverschil van de combinatie Gr | elektrolyt | verz. opl. KG1 I n. Kalo- 

 melelektrode. 



2 ) Zeitschr. f. Elektrochemie 7, 656, (1901). 



3 ) Zeitschr. f physik. Chemie 86, 567, (1914). 



4 ) Journ. f. phys. Chemistry 9, 353, (1905). 



5 ) Zeitschr. f. physik. Chemie 88, 569, (1914). 



6 ) Ibid. 63, 1. (1908). 



7) Sitzungsber. Bayr. Akad. 34, 201, (1904). 



8 ) Elektrochemie wassriger Lösungen, Leipzig 1915, 191. 



9 ) Abh. d D. Bunsengesellschaft N°. 5, 8, (Halle 1911, 1915). 

 ln ) Zeitschr. f. Elektrochemie 11, 882, (1905). 



]1 ) Journ. Amer. Chem. Soc. 39, 1140, il917). 



