809 



Vier chroomelektroden, die een week lang met een oplossing van 

 CrS0 4 in, aanraking geweest waren, en die naderhand een kwartier 

 aan de lucht gelegen hadden, gaven, in een nieuwe oplossing van 

 CrSO^ gebracht, dadelijk potentialen van — 0,54 tot — 0.55, die 

 bij de verdere waarnemingen konstant bleven. 



Vier andere elektroden, die denzelfden dag eleklrolytisch verchroomd 

 waren, en eenige uren aan de lucht gelegen hadden, gaven aanvan- 

 kelijk potentialen van — 0.27 tot — 0.53. Na tien dagen waren deze 

 konstant geworden, en bedroegen — 0.55 tot — 0.57. 



Vier versch verchroomde elektroden werden in natronloog katho- 

 disch gepolariseerd. Ze vertoonden in CrS0 4 aanvankelijk potentialen 

 van —0.70 tot —0.75, na tien dagen van —0.55 tot —0.57. 



Vier elektroden van elektrolytisch chroom, die eenige uren in 

 verdund broomwater hadden gelegen, gaven in chromosulfaat — 0.65 

 tot - 0.76. Na tien dagen —0.55 tot —0.56. 



Men zou geneigd kunnen zijn dezen eindpotentiaal, dien elektro- 

 lytisch chroom onder alle omstandigheden in CrS0„ aanneemt, te 

 beschouwen als den werkelijken evenwichtspotentiaal van chroom. 



Het is echter mogelijk, dat de potentiaal van — 0.55 V. {Eh = 

 = — 0.27) niet overeenkomt met het evenwicht CiYn'etaai ^ Crópi., 

 maar met een ander evenwicht. 



In de eerste plaats zou het chroom in deze oplossingen van 

 Cr" den potentiaal kunnen aannemen, die overeenkomt met het 

 evenwicht Cr" ^ Cr--- -j- 0. Om dit na te gaan werd bij een aantal 

 metingen naast de chroomelektroden een tinelektrode in de vloeistof 

 gebracht, welke, volgens Mazzucchelli, het meest geschikt is voor 

 bepaling van den chromo-chromipotentiaal. Deze tinelektroden ver- 

 toonden gemiddeld een potentiaal van — 0,68, dus Ei, = — 0.40, 

 terwijl volgens Mazzucchelli de chromo-chromipotentiaal bij Ef, = 

 = — 0.36 ligt. Neemt men in aanmerking, dat de hier gebruikte 

 oplossingen veel meer chromo dan chromi bevatten, dan is de over- 

 eenstemming bevredigend te noemen. Wilde men den eindpotentiaal 

 van — 0.55, dien een chroomelektrode verkrijgt, beschouwen als 

 den chromo-chromipotentiaal, dan zou men moeten aannemen, dat 

 door onvoldoende evenwichtsinstelling aan chroom de chromo-chromi- 

 potentiaal 0.13 V positiever is dan aan tin. Onmogelijk is dit niet. 

 daar ook aan een platinaelektrode de chromo-chromipotentiaal onge- 

 ver 0.16 V positiever is dan aan kwik. 1 ) 



De tweede mogelijkheid is deze. dal men hier te doen heefl met 

 een waterstofpotentiaal, dat dus niet hel chroom zelf. maar de daarin 



!) Forbes and Richtek, Jouru. Amer. Uliem. Soc, 39, 1141, (1917). 



