810 



opgeloste waterstof elektromotorisch werkzaam is. Wanneer het chroom 

 aan zijn oppervlakte een waterstofbelading van één atmosfeer heeft, 

 zon voor een potentiaal van — 0,55 V een waterstofionenconcentratie 

 in de oplossing van ongeveer 10 — 5 noodig zijn. Een dergelijke water- 

 stofionenconcentratie zon waarschijnlijk wel in een oplossing van 

 chromosnlfaat, die verzadigd is aan chromohydroxyd, kunnen voorkomen. 



Er is echter nog een andere potentiaal bij chroomelektroden waar 

 te nemen, die een bijzondere beteekenis moet hebben, en dit maakt 

 het moeilijk aan te nemen, dat de eindpotentiaal van — 0.55 de 

 evenwichtspotentiaal is. 



Wanneer men versch verchroomde elektroden in een zeer zwak 

 zure oplossing van chromosulfaat brengt, vertoonen deze een poten- 

 tiaal, die in de buurt van — 0.7 tot — 0.8 V ligt. Deze waarden wis- 

 selen vrij sterk. Bij chroom, dat uit cbromi-sulfaat en chroomzuur 

 afgescheiden was, lag 20 % van de waarnemingen beneden — 0.8, 

 65 % tusschen — 0.8 en — 0.7, en 15 °/ boven — 0.7. 



Voor chroom uit chroomchloride waren deze getallen 5 °/ > 75 °/ 

 en 20 °/ . Het gemiddelde van alle waarnemingen ligt voor de eerste 

 chroomsoorr bij — 0.75 V, voor de tweede bij — 0.71 V. 



Dezen potentiaal vertoonen de elektroden niet alleen, als ze in 

 verschen toestand in CrS0 4 gebracht worden, maar ook wanneer ze, 

 nadat de eindpotentiaal bereikt is, kathodisch of anodisch in chro- 

 mosulfaat gepolariseerd worden, of kathodisch in natronloog, of met 

 broom water behandeld worden, of opnieuw in een aangezuurde 

 oplossing van CrS0 4 gebracht worden. 



De hiergenoemde bewerkingen hebben tot resultaat een vernieu- 

 wing van het chroomoppervlak. Bij anodische polarisatie en behan- 

 deling met broom water zou tevens waterstof aan het metaal ont- 

 trokken kunnen worden. Bij kathodische polarisatie in CrS0 4 , en 

 inwerking van verdunde zuren, kan tevens waterstof aan het metaal 

 worden toegevoerd. Alleen de kathodische polarisatie in natronloog 

 geeft geen vernieuwing van het oppervlak, maar slechts waterstof- 

 belading. 



In dit laatste geval zou men den negatieven potentiaal, dien het 

 metaal krijgt, aan een sterke waterstofbelading kunnen toeschrijven, 

 waarbij dan de waterstof, niet het chroom, elektromotorisch werk- 

 zaam was. Evenzoo zou de negatieve potentiaal, dien elektrolytisch 

 chroom bij vernieuwing van het oppervlak krijgt, de waterstof- 

 potentiaal kunnen zijn van de in elektrolytisch chroom aanwezige 

 waterstof. In aanraking met de vloeistof zou dit chroom zijn water- 

 stof kunnen verliezen, totdat de waterstofdruk overeenkomt met één 

 atmosfeer, waarbij de potentiaal zou kunnen stijgen tot — -0.55, 



