816 



aangegeven. Deze waarden zijn, om ze beter met de waarden in 

 chloorzwavel te kunnen vergelijken, uitgedrukt in atoomprocenten. 

 In Figuur 2 zijn deze evenwichtslijnen voor 140° en 160° op 

 rechthoekig koördinatenpapier geteekend. Hit deze lijnen blijkt, dat 

 bij 160° het ^-gehalte slechts weinig hooger is dan bij 140°. In 

 dit temperatuurtrajekt vindt dus geen belangrijke evenwichtsver- 

 schuiving plaats. 



De lijnen zijn van onderen gezien bol, d. w. z. dat bij toenemend 

 totaalzwavelgehalte de relatieve hoeveelheid Sn sterker toeneemt dan 

 de relatieve hoeveelheid Sx- Daaruit volgt, dat de aanwezige toluol 

 het evenwicht naar den kant van Sy verschuift. In zeer verdunde 

 oplossing, waar de hoeveelheid toluol praktisch konstant is, moet 

 het evenwicht bij toenemende verdunning naar den kant van S n 

 verschuiven, daar het molekuul Sn kleiner is dan *S; (4 de mede- 

 deeling, blz. 369). De nauwkeurigheid van de proeven bij groote 

 verdunning is echter niet voldoende om dit te konstateeren. 



4. Vergelijking van het evenioicht Si ^ Sn in toluol en in chloorzwavel. 



Om de hoeveelheid Sn in toluol te kunnen vergelijken met die 

 in chloorzwavel, moeten ook voor deze laatste oplossingen uit de 

 oplosbaarheid van rhombische zwavel de hoeveelheden S-, en Si bere- 

 kend worden, die bij evenwicht aanwezig zijn. Dit is nu, zonder 

 verdere vooronderstellingen omtrent het beloop van de oplosbaar- 

 heidslijnen van Si in mengsels van Sn met chloorzwavel, niet mogelijk. 



Men kan, daar het beloop van deze oplosbaarheidslijnen onbekend 

 is, slechts een waarschijnlijke ligging van het evenwicht »S'; ^ S n in 

 chloorzwavel aangeven, en wel op de volgende wijze: 



Men neemt voor de evenwichtslijn Sn ^t «Si een zekere ligging aan 

 en konstrueert met deze lijn en de waarden van de oplosbaarheid 

 in Tabel I van de eerste mededeeling, de oplosbaarheidslijnen voor 

 25°, 0° en —60°. 



