832 



sterkei' negatief en de verbindingslijn tusschen de R en de T is 

 sterker gedaald. 



Ook de bigeminusgroepen, die ik in 1915 : ) publiceerde, vertoonen 

 analoge verhoudingen. De R-uitslag van de 2 de sjstole is hier breeder 

 en de positieve T-uitslag kleiner dan van de l ste 9ystole van elke groep. 



III. De electrogranimen der vervroegde kamer sy stolen. 



Over deze serie proefnemingen kan ik kort zijn. In een vroegere 

 mededeeling 3 ) werden deze reeds vermeld en met figuren toegelicht. 

 De vervroegde kamersystolen werden te voorschijn geroepen door 

 extraprikkeling van de boezems, waardoor extrasystolen dezer hart- 

 afdeelingen ontstonden. Na zulk een extrasystole zette de prikkeling 

 zich langs de atrio-ventriculaire verbindingssy sternen voort naar de 

 kamer, die daardoor op een vervroegd tijdstip der kamerperiode tot 

 contractie werd gebracht. 



De intredeplaats der prikkeling bij deze vervroegde kamersystolen 

 was dus dezelfde als bij de normale periodische kamersystolen. 

 Daarom konden we de electrogranimen dezer vervroegde kamer- 

 systolen zonder meer vergelijken met die der periodische kamer- 

 systolen. Het is duidelijk, dat de snelheid der prikkelgeleiding dooi- 

 de kamer gedurende de vervroegde kamersystolen geringer was dan 

 bij de periodische kamersystolen en de vertraging was des te sterker, 

 naarmate een kamersystole meer vervroegd was. In overeenstemming 

 hiermee was de R-uitslag van de kamerelectrogrammen der ver- 

 vroegde systolen breeder dan die der periodische kamersystolen en 

 wel des te breeder, naarmate de vervroeging sterker was. De T-uitslag 

 van een vervroegde kamersystole veranderde in negatieven zin en 

 wel des te sterker, naarmate de kamersystole meer vervroegd was. 

 De verbindingslijn tusschen de R en de T was bij een vervroegde 

 kamersystole gedaald ; deze daling was des te sterker, naarmate de 

 kamersystole meer vervroegd was. Bij de postcompensatoire systole 

 waren deze verhoudingen precies omgekeerd. Dan was de snelheid 

 der prikkelgeleiding verbeterd, de R-uitslag smaller, de T-uitslag in 

 positieven zin veranderd en de verbindingslijn tusschen de R en de 

 T gestegen. 



Met deze korte aanduidingen zal ik hier volstaan. Voor nadere 

 bijzonderheden vergelijke men de Figuren 6, 7, 8, 9 en 10 van 

 mijn mededeeling 3 ). 



') S. de Boer: Die Folgen der Extrareizung für das Elektrogramm des Frosch- 

 herzens. Zeitschrift für Biologie, Bd. 65, 1915, Seite 440, Fig. 8. 



2 ) Koninklijke Akademie van Wetenschappen, Verslag van de gewone Vergade- 

 ring der Wis- en Natuurk. afdeeling van 30 Juni 1917, Deel XXVI bldz. 422. 



3 ) De electrogranimen, verkregen na extraprikkeling van de kaïnerbasis en -punt, 



