833 



IV. Theoretische uiteenzetting. 



Uit de hiervoor beschreven drie seriën van proefnemingen is het 

 ten duidelijkste gebleken, dat er een constant voorkomend verband 

 bestaat tusschen de breedte {duur) van den R-uitslag (snelheid der 

 prikkelgeleiding door de kamer) eenerzijds en de grootte en richting 

 van den T-uitslag en het niveau, waarop zich de verbindingslijn 

 tusschen R en T bevindt, anderzijds. Neemt de duur van den R- 

 uitslag toe, dan verandert de T-uitslag in negatieven zin en daalt de 

 verbindingslijn tusschen de R en de T. Neemt daarentegen de duur 

 van de R-uitslag af, dan verandert de T in -positieven zin en stijgt 

 de verbindingslijn tusschen de R en de T. De veranderingen, die de 

 T-uitslag ondergaat, waren me reeds duidelijk geworden door de 

 onderzoekingen, die ik in 1914 verrichtte. Ik meen nu ook de ver- 

 anderingen, die de verbindingslijn tusschen de R en de T ondergaat, 

 nader te kunnen toelichten en zoo de hiervoor vermelde proef- 

 nemingen onder één gezichtspunt te kunnen brengen. 



Het normale kamerelectrogram bestaat in hoofdzaak uit een R- 

 en een T-uitslag. We laten hier dan den Q- en S-uitslag buiten be- 

 spreking, omdat het voorkomen daarvan aan onze beschouwingen 

 niets afdoet. Deze R- en T-uitslag zijn ontstaan door interferentie 

 van de basale met de apicale negativiteit. De uitslag naar boven, 

 waarmee het kamerelectrogram begint, ontstaat, doordat de negati- 

 viteit van de basis begint of in den aanvang overheerscht. Korten 

 tijd daarna begint de apicale negativiteit (of neemt de apicale nega- 

 tiviteit toe) en voert de snaar naar den rustsland terug. Dan zijn 

 gedurende eenigen tijd de basale en apicale negativiteilen in exen- 

 wicht en blijft de snaar in den ruststand. 



Daarna ontstaai de T-uitslag; is deze positief, dus gelijk gericht 

 aan den R-uitslag, dan komt dit hierdoor, dat de basale negativiteit 

 langer duurt dan de apicale of doordat de basale negativiteii aan 

 het eind de apicale overheerscht. Wanneer de T-uitslag negatief is. 

 dus tegengesteld gericht aan den R-uitslag, dan duurt de apicale 

 negativiteit langer dan de basale of wel dan overheersen! aan 'i 

 slot de apicale negativiteit de basale. In Kig. 10 heb ik hel ont- 

 staan van de R en de positieve T weergegeven door interferentie 

 van de basale negativiteit a — b — c met de apicale negativiteit e f g. 

 Wanneer hu de snelheid der prikkelgeleiding afneemt, dan /.al de 

 apicale negativiteit later mi den aanvang van de basale negativiteit 

 beginnen (of toenemen) en de snaar naar den ruststand terugvoeren 



zal ik in een uitvoeriger mededeeling nader uiteenzetten. Hierbij kunnen we de 

 electrogrammen der meer en minder vervroegde alleen onderling vergelijken en 

 niet met die der periodische kamersystolen. (Zie Fig. ó. 7 en LOder vorige mededeeling). 



