836 



zijn der afleiding (door 't dooden van het hartweefsel onder een 

 afleidingselectrode). 



Over de gevolgen der hiervoor ontwikkelde inzichten, wil ik me 

 in deze korte mededeeling tot een paar opmerkingen bepalen. 



In de eerste plaats over de atypische kamerelectrogrammen. 

 Hierbij zijn de verhoudingen als in Fig. 11, tenminste bij het rechts- 

 zijdige type nl. een hooge, breede R, daling van de verbindingslijn 

 tusschen R en T en een negatieve T. Bij zulk een electrogram is 

 dus de apicale negativiteit naar achteren verschoven. ') Dit kan door 

 geleidingsvertraging, maar in casu zal de langere weg, die de prikkel 

 heeft af te leggen wel de oorzaak zijn. In het licht dezer onder- 

 zoekingen is de vorm der atypische electrogrammen ons duidelijk. 



In de tweede plaats: Krachtige harten hebben een grooten positieven 

 T-uitslag. Ook dit is begrijpelijk, daar krachtige harten een goed 

 geleidingsvermogen voor den prikkel bezitten. Daarbij bestaat dus 

 een sterke overdekking van de basale en apicale negativiteit en 

 komt daardoor aan 't slot de basale negativiteit sterk tot uiting. 



Tenslotte wordt de sterke variabiliteit van den T-uitslag in dien zin 

 bepaald door de prikkelgeleidingssnelheid als hierboven is uiteengezet. 



Met deze korte opmerkingen zal ik hier volstaan en in een uitge- 

 breider mededeeling deze en verdere gevolgen dezer onderzoekingen 

 nader toelichten. 



Amsterdam, October 1917. Pkysiologisch Laboratorium. 



l ) Voor de onderhavige kwestie komt het er niet op aan, of we hierbij te doen 

 hebben met de basale en apicale negativiteit of met de negativiteit van de linker- en 

 rechterkamer. Wanneer de beide negativiteiten minder samen vallen, doordat een 

 der beide later aanvangt, dan ontstaat de atypische vorm van het kamerelectrogram. 



