847 



men bij beide temperaturen voor het in bovenstaande tabel aangeduide 

 „quotiënt" dezelfde waarde 13,8. De laatste aanname' heeft bovendien 

 nog het groote voordeel dat de kritische temperatuur er niet — 

 zooals bij v. d. Waals — als een zeer bijzondere temperatuur 

 in figureert. Immers het product au \/vjc kan als een eenvoudige 

 evenredigheidsfactor worden beschouwd, terwijl bij v. d. Waals 

 Vk in de betrekking tusschen a en v niet kan worden uitgeschakeld. 

 Evenwel — niettegenstaande de standvastigheid van het quotiënt 

 a : \/d x opmerkelijk is (de waarde bij Tk niet medegerekend, ge- 

 middeld 13,84) — zoo is dit alles toch zeer weinig overtuigend. 

 Inderdaad, uit 



dt w a — « t J \dtj v T(ü a — v,)J V V V 



geldig, wanneer a en b onafhankelijk van T worden ondersteld, 



dns (l)r^ = M p+ £) i8,volgt: 



dp,, ir \ C a \ r a 

 T-f£ = \pdv+- \~dv=p^ + \ dv. 



u 2 



fa a a a (w s — w x ) 

 En hierin is alleen dan I — dv = = - -, 



J V 1 L\ V^ V 1 V 2 



wanneer a 



onafhankelijk van v wordt ondersteld. En alleen dan is dus ook 



frr d Pl* \ frr dl °9P AsyP 



r*i 



wanneer wij voor den coëxistentiedruk p la eenvoudig weer p schrijven. 

 En daar nu v. d. Waals, evenals wij in onze tabel, voor de 

 berekening van a een formule gebruikte, waarbij de standvastigheid 

 van a t. o. v. v werd aangenomen 1 ), zoo volgt in. i. uit het feil 

 dat ten slotte de zóó gevonden waarden van a evenredig blijken ie 

 zijn met \/d 1 (of met een andere functie van </,). nog volstrekt niet 

 dat de werkelijke waarden van a daarmede evenredig zijn. Wij 



zouden daartoe de integratie | dv hebben uit te voeren in de onder- 



integratie I 



J« 2 



stelling van een aangenomen afhankelijkheid van </ i. o. \ . r. En 

 dan zou in elk geval ten minste bij hoogere temperaturen 



l ) Immers hy stelt de inwendige latente warmte evenredig uu-t a (dj 



