Physiologie. — De Heer G. van Rijnberk biedt eene mededeeling 

 aan : „Het huidschud- of huidrimpelreflex bij den hond" . 



Bij vele zoogdieren (paard, rund, hond, kat, hert, egel enz.) kan 

 de romphuid ten opzichte van ribben en wervelkolom reflectorisch 

 bewogen worden. De prikkel welke dit reflex opwekt, pleegt een 

 mechanische te zijn en wordt vaak door een insect (vlieg, vloo) 

 geleverd. De beweging der huid geschied! zonder deelname der 

 skeierspieren, dooi* een huidspier, welke als een dunne plaat onmid- 

 dellijk onder de cutis gelegen is en zich over een wisselend groot 

 gebied van den romp uitbreidt. 



Het heeft mij van belang geschenen dit reflex nader te onderzoeken. 

 Tal van moeizame onderzoekingen zijn verricht geworden over inge- 

 wikkelde, en zeer gedifferentieerde reflexen als de loopreflexen en 

 het krabreflex, waar talrijke spieren moeilijke werktuigkundige 

 opgaven te volvoeren hebben, en waar een geheel stelsel zoowel 

 extero- als proprioreptieve regelende prikkels aan deel nemen. Het 

 huidrimpelreflex schijnt daarentegen van onvergelijk eenvoudiger 

 natuur. Vandaar, dat het mij voorkwam, dat een onderzoek ervan 

 voor de algemeene reflex leer van beteekenis kon zijn. 



De hedendaagsche opvattingen omtrent de verrichtingen van het 

 zenuwstelsel onderscheiden aan een reflex de volgende negen punten, 

 welke elk voor zich aan een nadere beschouwing kunnen onder- 

 worpen worden. 1°. De aard der prikkels geschikt om het reflex op 

 te wekken. 2°. De aard der ontvangstwerktuigjes, geschikt om de 

 reflexprikkels op te nemen. 3°. De ligging en uitgebreidheid van 

 het ontvangstveld voor de prikkels welke het reflex doen optreden 

 (de z.g. reflexogene zone, of het receptief gebied). 4°. De aanvoe- 

 rende zenuwbaan of banen, waarlangs de reflexprikkels het centrale 

 zenuwstelsel bereiken. 5°. De afdeeling van het centrale zenuw- 

 stelsel, welke omkeerplaals voor het reflex is. (i°. De afvoerende 

 zenuwbaan of banen waarlangs de retlexprikkels uil hei centrale 

 zenuwstelsel naar het gevolgsorgaan (effectorisch orgaan) afvloeien. 

 7°. Het gevolgsorgaan. 8°- Het gevolgsgebied binnen welke het gevolg 

 plaats vindt dat het reflex uitvoert. 9°. De reflex werking zelve, in haar 

 geheel, beschouwd in haar biologische en phvsiologisehe beteekenis. 



Enkele dezer negen punten heb ik nu bij honden nader onderzocht. 



