887 



sagittale liehaamsas, maar meer naar voren (craniaalwaarts) neigen 

 zij meer schuin van craniodorsaal naar eaudoventraal. Hier verschuift 

 de huid ook duidelijk naar beneden en voren (cranioventraalwaarts). 



Het stukje spier dat in de liesplooi verloopt, bezit vezels welke 

 in de richting van deze plooi verloopen. 



8, Het gevolgsveld van het reflex. 



Als gevolgsveld van het huidschud- ot' huidrimpelretlex moet men 

 dat deel van de licbaamshuid beschouwen, dat reflectorisch bewogen 

 kan worden. 



Beginnen wij de uitgebreidheid daarvan vast te stellen. Men kan 

 dit doen, hetzij door de N. corrugator rechtstreeks te prikkelen, 

 hetzij door binnen het ontvangstveld met zeer krachtige prikkels het 

 reflex op te wekken, en dan na te gaan welke uiterste huidpunten 

 in beide gevallen de M. cutaneus maximus in beweging kan brengen. 



Men bemerkt dan allereerst dat uitsluitend de romphuid bewogen kan 

 worden. Dit geschiedt binnen een gebied dat voornamelijk de rug- en 

 flankhuid van den romp omvat. De buikhuid beweegt zeer weinig. De 

 voorgrens van het gevolgsgebied verloopt een eindweegs ongeveer even- 

 wijdig met die van het ontvangstgebied. Evenzoo de achtergrens. De 

 grenzen van het gevolgsveld vallen echter zoowel vóór als achter bin- 

 nen die van het ontvangstveld. Vooral craniaal is dat zeer duidelijk. 



Fig. 11. Voorgrenzen van het ontvangst- (craniale lijn) en vervolgveld 

 (moer caudalc lijn) van het huidschudreflex. Hol eerste veld reikt veel meer 

 naar voren dan het tweede (Hond. tOÏ. 



