Dierkunde. De Heer J. F. van Bemmelen biedt eene mede- 



deeling aan-. „De vleug elteekening der Arctiïdae". 



In vroegere publicaties heb ik, op grond mijner onderzoekingen 

 aan Rhopaloeera en Hepialidae, in 't licht trachten te stellen, dat 

 de analyse der vleugelteekening leidde tot liet aannemen van een 

 oorspronkelijk patroon, hetwelk aan alle leden der groep gemeen 

 was, en bij verschillende families, geslachten en soorten op onder- 

 scheidene, maar niet van elkaar onafhankelijke manieren was 

 gewijzigd. Tevens brachten mij die onderzoekingen tot hel opstellen 

 van een .aantal algemeene regels betreffende vleugelteekening, o.a. 

 omtrent oorspronkelijk gelijksoortige teekening van voor- en achter- 

 vleugels, boven- en onderkant, enz., waarbij ik mij in vele gevallen 

 in overeenstemming bevond met vroegere waarnemers, in 't bij- 

 zonder ElMER. 



Het heeft mij daarom wel eenigszins verwonderd, dat de Mkyere, 

 in zijn jongste publicatie: Zur Zeichnung des Insekten- im 

 besonderen des Dipteren- und Lepidopterenflügels, waarin hij van 

 mijne onderzoekingen voortdurend gewag maakt, en ze ook telkens 

 de eer eener beoordeeling aandoet, slechts met enkele woorden 

 spreekt van de genoemde hypothese omtrent een primitief gemeen- 

 schappelijk patroon, en ook weinig acht slaat op de door mij betoogde 

 noodzakelijkheid, om in alle gevallen de twee vleugelparen, wat 

 hunne beide oppervlakken aangaat, met elkaar te vergelijken, en 

 zich steeds af te vragen, op welke daarvan de oorspronkelijkste 

 toestanden het duidelijkst bewaard zijn gebleven. Hier en daar 

 schenkt de Meyere wel eens terloops zijn aandacht aan de verschillen 

 tusschen boven- en onderkant, voor- en achtervleugel, maar op vele 

 andere plaatsen geeft hij zelfs niet aan, op welk deel der vleugel- 

 teekening hij het oog heeft, en algemeene regels schijnt hij uit den 

 rijken schat zijner waarnemingen niet af te willen leiden, behalve 

 dan dat „ook hier" (bij de vlinders) „ofschoon in beperkter mate" 

 (dan bij de Diptera) ,,de verschillende richtingen van ontwikkeling- 

 der teekening een rol spelen," waarbij de nadruk door hem gelegd 

 wordt op „verschillende". 



Toch is, naar mijne meening, de nauwkeurige bestudeering van 

 den onderkant bij alle vlindervleugels, en hare vergelijking met den 

 bovenkant, daarom des te noodzakelijker, omdat vooral bij de Nacht. 



