907 



cumarine een tetramethyleenring voorkwam. Was dit echter het 

 geval dan zou de stof bij behandeling met loog geen éénbasisch, 

 maar een tweebasisch zuur moeten geven en het belichtingsproduct 

 van cumarine niet identiek zijn met het hydrodicumarine van 

 Fittig en Dyson. 



De mogelijkheid hiervoor was niet uitgesloten, daar Ciamician en 

 Silber aangeven als smeltpunt van hun product 262°, terwijl Fittig 

 en Dyson voor het hydrodicumarine 256° hebben gevonden. 



Het belichtingsproduct van cumarine heb ik bereid door belichten 

 van een waterige, niet door glas bedekte oplossing, terwijl het hydro- 

 dicumarine volgens de aanwijzingen van Fittig en Dyson gemaakt 

 werd. De smeltpunten van de stoffen kwamen overeen met die, 

 welke de onderzoekers hebben opgegeven. Een mengsel van beide 

 stoffen smolt echter reeds bij 225°. Hieruit blijkt dat de stoffen ver- 

 schillend zijn. 



Het volgende kan dit nog versterken. Het belichtingsproduct van 

 cumarine kristalliseert uit chloroform in microscopische plaatjes, die 

 dikwijls rechthoeken schijnen; het hydrodicumarine zondert zich uit 

 genoemd oplosmiddel in microscopische naaldjes, tot bundeltjes ver- 

 eenigd, af. 



Het belichtingsproduct van cumarine lost in natronloog van onge- 

 veer 30 % bij gewone temperatuur in enkele minuten op. Uit deze 

 oplossing wordt de stof door zoutzuur onveranderd neergeslagen. 

 Kookt men de alkalische oplossing één uur aan een opgaanden koeler 

 dan zondert zich bij toevoegen van zoutzuur aan de afgekoelde 

 oplossing een tweebasisch zuur af, dat eerst in fijne microscopische 

 naaldjes kristalliseert, die echter spoedig in dikkere, tot sterren en 

 kruisjes vereenigde naaldjes overgaan. Het zuur smelt bij 245°; de 

 smelt riekt sterk naar cumarine en lost in alcohol bij gewone tem- 

 peratuur gemakkelijk op. Ook in een natrium-carbonaatoplossing is 

 de smelt goed oplosbaar. 



Het hydrodicumarine gaf, zooals door Fittig en Dyson reeds is 

 medegedeeld, bij lang verhitten met loog, een éénbasisch zuur, het 

 hydrodieumarinezuur, dat bij verhitten op het smeltpunt weer over- 

 ging in het hydrodicumarine, hetgeen in alcohol en ook in natrium- 

 carbonaatoplossing onoplosbaar is. 



Hieruit blijkt dus duidelijk, dat het belichtingsproduct van cumarine 

 geen hydrodicumarine is. 



Over de structuur van het belichtingsproduct van cumarine hoop 

 ik binnen kort iels meer te kunnen mededeelen. 



Buitenzorg, Juli 1917. 



