924 



gelegenheid tot verdamping, maar de gevonden verhouding lijkt 

 toch al te ongunstig voor het overblijvende wegstroomend regenwater. 



In het stroomgebied der Kali Tadjoem komen boven Tipar, de 

 plaats van waarneming, jongvulcanische gesteenten, miocene brecciën 

 en miocene mergels voor. Volgens de kaart van Verbeek en Fennema 

 hebben echter de vulcanische gesteenten {ml en v) de overhand 

 boven de kleiïg-mergelige gesteenten. 



De Kali Serajoe heeft een der meest ,, gemengde" stroomgebieden 

 van geheel Java. Naast groote gebieden van mergels, miocene brecciën 

 en jongvulcanische gesteenten, komen er ook eocene en cretaceïsche 

 gesteenten voor. 



De rivieren Djragoeng en Pengaron krijgen hun water voor een 

 deel uit de sterk geplooide zone van miocene mergels van Midden- 

 Java, voor een ander deel uit de — op de mergels liggende — 

 afzettingen van den Oengaranvulcaan. In het stroomgebied van de 

 Kali Pengaron hebben de mergels verreweg de overhand, in dat 

 van de Djragoeng is dit minder het geval. 



Zeer waarschijnlijk is het gevonden denudatiecijfer voor de 

 Djragoeng iets te laag. De hoeveelheid water, aan de plaats van 

 waarneming voorbijstroomend (0,8 — 1, 10 8 M 3 ), staat in een eenigszins 

 abnormale verhouding tot de hoeveelheid regen in het stroomgebied 

 (2,6 10 8 M 3 ). 



In het stroomgebied der Kali Loesi komen niet — gelijk op de 

 kaart van Verbeek en Fennema is aangegeven — uitsluitend miocene 

 kalksteenen en kwartair voor. Volgens kaarten, in het archief der 

 ,,Nederlandsche Koloniale Petroleum Maatschappij" aanwezig, ont- 

 wateren hare zuidelijke affluenten bijna uitsluitend een gebied van 

 weeke mergels en daarmede verwante gesteenten, hare noordelijke 

 affluenten daarentegen vooral kalksteenen. Kwartair komt vooral in 

 de groote vlakte van Blora voor. Persoonlijk ken ik het stroom- 

 gebied niet. 



Het groote stroomgebied der Brantasrivier wordt voor het aller- 

 belangrijkste deel door vulcanische gesteenten opgebouwd. Daarnaast 

 komen ook wel miocene kalksteenen, mergels en brecciën voor, 

 maar quantitatief spelen deze gesteenten geen rol. 



Het — uit de beschikbare gegevens gevonden — denudatiecijfer 

 der Brantasrivier is om twee redenen te laag. In de eerste plaats 

 is bij deze rivieren steeds het slibgehalte van het bodemwater belang- 

 rijk hooger (ca. 70%) dan dat van het oppervlaktewater, terwijl bij 

 alle andere onderzochte rivieren nu eens het bodemwater, dan weer 

 het oppervlaktewater slibrijker is, zonder dat er eenige regelmaat 

 in hunne verhouding valt te ontdekken. Daar nu de slibtabellen in 



