948 



lioogen index korte hoofden ; de weinige breede hoofden zijn boven- 

 dien groote hoofden. We zullen nu nagaan, of de tweeledige oor- 

 sprong van de brachvcephalie de verschillen in de tabellen IV en V 

 (blz. 376) verklaren kan. Daarvoor zijn in de tabellen I — IV, behalve 

 de indices, ook de beide hoofdmaten opgenomen. Wanneer er eenige 

 erffactoren voor de lengte en eenige voor de breedte van het hoofd 

 zijn en wanneer de grootere lengte, resp. de grootere breedte min 

 of meer dominant is over de kleinere lengte, resp. de kleinere 

 breedte, dan kan in het eene geval, n.1. wanneer het brachycephale 

 hoofd tegelijk groot is, de brachycephale hoofdvorm dominant zijn 

 over den dolichocephalen in het andere geval, wanneer het brachy- 

 cephale hoofd klein is, recessief. Dit hangt dus af van de factoren- 

 samenstelling van de lengte en van de breedte der beide hoofden, 

 altijd voor zoover deze zich kan doen gelden. 



Trachten we een voorloopigen indruk te krijgen over de vraag 

 of lengte en breedte apart mendelen, door het materiaal door te 

 zien, dan blijkt, zooals reeds gezegd, dat dit maar zeer ten deele het geval 

 is. Een groote hoofdlengte van een der ouders zal zich maar zelden met 

 een zeer kleine breedte van den anderen vereenigen, een kleine lengte 

 zelden met een groote breedte. Dit verschijnsel, de correlatie van 

 eigenschappen, is op het gebied van de experimenteele erfelijkheidsleer 

 meermalen ontmoet en voor planten nader ontleed. Bateson en 

 Pünnett hebben er een mende! istische verklaring van gegeven met 

 behulp van de hypothese van koppeling en terugstooting van factoren. 

 Bij volstrekte koppeling van factoren kan men de beide eigenschappen 

 door één erffactor voorstellen, daar zij geen aparte splitsing vertoonen. 

 Bij relatieve koppeling is er een min of meer groote voorkeur voor 

 bepaalde factoren verbindingen. De koppeling is tot dusver bestudeerd 

 voor twee eigenschapsparen, dus voor de dihybride kruising. Daar 

 men in dit geval vier soorten van gameten aantreft en men onder 

 gewone verhoudingen aanneemt, dat deze in gelijk aantal, — dus 

 als 1:1:1:1 — , gevormd worden, kan bij koppeling de verhouding- 

 van het getal gameten door de formule n : 1 : 1 : n worden voorgesteld. 

 Uit de getal verhoudingen van het dihybride schema 9:3:3:1 kan 

 men dan berekenen, hoeveel individuen van iedere combinatie in 

 het experiment verwacht moeten worden. Er is nog een andere 

 koppeling mogelijk, nl. die door de formule 1 : n : u : 1 kan worden 

 voorgesteld. Men heeft in eenige gevallen gevonden, dat, wanneer 

 een diheterozygoot individu, dus Aa Bb, ontstaan is uit kruising 

 van AABB en aabb, dan een koppeling volgens de formule n-.i-.ln 

 kan voorkomen, en wanneer aan de kruising de individuen AAhh 

 pen aaBB hebben deelgenomen, dat dan voor de factorenkoppeling 



